Ghazal 393

ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 405

چه داند آن ستمگر قدر دل های پریشان را؟که سازد طفل بازیگوش کاغذباد قرآن را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 414

نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان راتپیدن مشق پروازست دلهای پریشان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 417

ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان راچو پشت سر نباشد عذرخواهی زشت رویان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 419

متاب از کشتن ما ای غزال شوخ گردن راکه خون عاشقان باشد شفق این صبح روشن را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 422

به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون راکه ناز خیمه لیلی است در سر، داغ مجنون را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 430

چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو راکه عاشق مد احسان می شمارد چین ابرو را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 439

ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی رابه طفلان واگذار این ابجد عشق مجازی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 445

نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی راکه شبنم دیده شورست گلزار معانی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 448

زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی رابه قدر فلس باشد خار زیر پوست ماهی را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 458

ز تأثیر دل بیدار، چشم تر شود بیناکه ماه از نور خورشید بلند اختر شود بینا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 461

مدار از دامن شب دست وقت عرض مطلب‌هاکه باشد بادبان کشتی دل دامن شب‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 463

ز سختی‌های عالم قانعان را هست لذت‌هاهما را استخوان در لقمه باشد مغز نعمت‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 466

به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکل‌هابه یک ناخن، گره وا کرد ماه عید از دل‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 471

ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریاوگرنه حلقه ذکری است هر گرداب در دریا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 475

محمل شوق کجا، کعبه امید کجاشبنم تشنه کجا، چشمه خورشید کجا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 478

هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجاذره را ساغر خورشید به دست است اینجا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 479

سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجاصحبت شیر و شکر، شیشه و سنگ است اینجا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 487

گریه سوختگان اشک کباب است تراخون این بی گنهان باده ناب است ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 488

دست شستن ز بقا آب حیات است تراخط کشیدن به جهان خط نجات است ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 490

خون ما گر سبب چهره آل است ترادر قدح ریز که چون شیر حلال است ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 498

نمک خال بود داغ تمنای تراشور لیلی است سیه خانه سودای ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 508

تا به حدی است لطافت رخ پرتابش راکه عرق داغ کند لاله سیرابش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 517

نوخطی سلسله جنبان جنون است مراسبزه نیمرسی تشنه خون است مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 519

گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرااشک گلرنگ بود گر گهری هست مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 529

نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرایا ز فانوس، قباپوش توان کرد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 533

برسانید به خاک قدم یار مراکه رسانید به جان این دل بیمار مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 534

از گلستان نشود غنچه دل باز مراپنجه سرو بود چنگل شهباز مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 546

نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون راسنگ اطفال شود کوه و کمر مجنون را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 550

گر به گلزار بری آن رخ افروخته راگل به بلبل نگذارد جگرسوخته را

Saib TabriziGhazal1 min