Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را
Ghazal 405چه داند آن ستمگر قدر دل های پریشان را؟که سازد طفل بازیگوش کاغذباد قرآن را
Ghazal 414نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان راتپیدن مشق پروازست دلهای پریشان را
Ghazal 417ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان راچو پشت سر نباشد عذرخواهی زشت رویان را
Ghazal 419متاب از کشتن ما ای غزال شوخ گردن راکه خون عاشقان باشد شفق این صبح روشن را
Ghazal 422به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون راکه ناز خیمه لیلی است در سر، داغ مجنون را
Ghazal 430چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو راکه عاشق مد احسان می شمارد چین ابرو را
Ghazal 439ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی رابه طفلان واگذار این ابجد عشق مجازی را
Ghazal 445نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی راکه شبنم دیده شورست گلزار معانی را
Ghazal 448زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی رابه قدر فلس باشد خار زیر پوست ماهی را
Ghazal 458ز تأثیر دل بیدار، چشم تر شود بیناکه ماه از نور خورشید بلند اختر شود بینا
Ghazal 461مدار از دامن شب دست وقت عرض مطلبهاکه باشد بادبان کشتی دل دامن شبها
Ghazal 463ز سختیهای عالم قانعان را هست لذتهاهما را استخوان در لقمه باشد مغز نعمتها
Ghazal 466به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکلهابه یک ناخن، گره وا کرد ماه عید از دلها
Ghazal 471ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریاوگرنه حلقه ذکری است هر گرداب در دریا
Ghazal 475محمل شوق کجا، کعبه امید کجاشبنم تشنه کجا، چشمه خورشید کجا
Ghazal 478هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجاذره را ساغر خورشید به دست است اینجا
Ghazal 479سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجاصحبت شیر و شکر، شیشه و سنگ است اینجا
Ghazal 487گریه سوختگان اشک کباب است تراخون این بی گنهان باده ناب است ترا
Ghazal 488دست شستن ز بقا آب حیات است تراخط کشیدن به جهان خط نجات است ترا
Ghazal 490خون ما گر سبب چهره آل است ترادر قدح ریز که چون شیر حلال است ترا
Ghazal 498نمک خال بود داغ تمنای تراشور لیلی است سیه خانه سودای ترا
Ghazal 508تا به حدی است لطافت رخ پرتابش راکه عرق داغ کند لاله سیرابش را
Ghazal 517نوخطی سلسله جنبان جنون است مراسبزه نیمرسی تشنه خون است مرا
Ghazal 519گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرااشک گلرنگ بود گر گهری هست مرا
Ghazal 529نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرایا ز فانوس، قباپوش توان کرد مرا
Ghazal 533برسانید به خاک قدم یار مراکه رسانید به جان این دل بیمار مرا
Ghazal 534از گلستان نشود غنچه دل باز مراپنجه سرو بود چنگل شهباز مرا
Ghazal 546نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون راسنگ اطفال شود کوه و کمر مجنون را
Ghazal 550گر به گلزار بری آن رخ افروخته راگل به بلبل نگذارد جگرسوخته را