Ghazal 90

روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ رامشک گردد خون من در ناف جوهر تیغ را

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 93

آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق رااشک باشد بهتر از دُرِّ ثمین عشاق را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 96

بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق راهست محراب دعا از رخنه دل عشق را

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 105

از بلندی مانع گردش شود افلاک راگر زمین بیرون دهد آسودگان خاک را

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 147

زلف را نبود سرانجامی که می‌باید مراخط مگر سامان دهد دامی که می‌باید مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 183

تر نسازد گریه های ابر نیسانی مراجوهر دیگر بود در گوهرافشانی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 185

خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مراسیل نتواند ز جا کندن ز سنگینی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 213

می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 214

می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 223

سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه راشد شکستن باعث آبادی این ویرانه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 250

حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ماگردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 260

مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟غیر پیکانش که می داند زبان زخم ما؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 262

با طلب مطلوب را همخانه می یابیم مانور شمع از جبهه پروانه می یابیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 278

خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 324

در آن زلف سیه دل‌های خونین می‌شود پیدادرین سنبلستان آهوی مشکین می‌شود پیدا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 367

لب یاقوت او تا داد از خط عرض لشکر راحصاری کرد در گرد یتیمی آب گوهر را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 420

بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن راکه بیم راه گم کردن نمی باشد تپیدن را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 485

آرزو چند به هر سوی کشاند ما را؟این سگ هرزه مرس چند دواند ما را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 501

در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویشدر وطن هر که سبکبار نماید خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 536

چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟شور صد بزم بود در لب خاموش مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 541

وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران راکه زر و سنگ تفاوت نکند میزان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 542

تازه دارد دل من خار و خس مژگان رااین سفالی است که سیراب کند ریحان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 549

غم مردن نبود جان غم اندوخته رانیست از برق خطر مزرعه سوخته را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 574

کمال حسن کجا، دیده پر آب کجا؟شکوه بحر کجا، خیمه حباب کجا؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 587

به شاهراه توکل بود سفر ما رایکی است توشه و زنار بر کمر ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 588

نداد عشق گریبان به دست کس ما راگرفت این می پر زور، چون عسس ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 627

ز خامشی دل روشن شود سیاه مراسیاه خیمه لیلی است دود آه مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 646

ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 739

طاقت کجاست روی عرقناک دیده را؟آرام نیست کشتی طوفان رسیده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 747

افتادگی برآورد از خاک دانه راگردنکشی به خاک نشاند نشانه را

Saib TabriziGhazal1 min