Ghazal 2245

از نظر هرگز خیالش دور نیستیک نفس دریای ما بی شور نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2248

پیغام، نمکچش وصال استدلخوش کن عاشقان خیال است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2254

حلقه گوش تو گوشواره صبح استخال بناگوش تو ستاره صبح است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2268

نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاجنبود خانه آیینه به روزن محتاج

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2271

تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟تا کی به گرد مار بگردی به بوی گنج؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2337

می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرددر فرنگ این ظلم و این بیداد حاشا بگذرد!

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2362

دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کردکبک من در چنگل شهباز خود را جمع کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2371

عاقبت تسخیر آن سیمین بدن خواهیم کردچشم چون دستار خود را پیرهن خواهیم کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2396

شمع ما را عاقبت اشک دمادم می خوردحاصل این بوستان را چشم شبنم می خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2398

خون خود یوسف درون چاه کنعان می خورداین سزای آن که روی دست اخوان می خورد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2447

بر زمین از ناز زلف او چو دامان می‌کشدبوی پیراهن سر خود در گریبان می‌کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2467

از دیار مردمی دیار در عالم نماندآشنارویی به جز دیوار در عالم نماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2550

تشنه جانان را کجا سیراب ساغر می‌کند؟ریگ در یک آب خوردن بحر را بر می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2563

ساغر پر می علاج جان محزون می‌کندگرد پاک از چهره سیلاب جیحون می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2636

چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟آرزو در سینه من چند زندانی بود؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2654

چون اثر نگذاشت ازمن غم ز غمخواری چه سود؟چون نماند از دل بجا چیزی ز دلداری چه سود؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2684

دل به دشمن چون ملایم شد مصفا می‌شودسنگ با آتش چو نرمی کرد مینا می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2702

گلشن حسن از بهار عشق خرم می‌شوداشک بلبل رنگ چون گرداند شبنم می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2762

جوش گل شد، بادهٔ گلرنگ می‌باید کشیدانتقام از چرخ پر نیرنگ می‌باید کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2777

نیست از خورشید و ماه این گنبد گردان سفیدز استخوان بیگناهان است این زندان سفید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2857

زدست تنگ بر بی برگ دنیا تنگ می گرددبه ره پیما زکفش تنگ صحرا تنگ می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2858

از ان در خلوت معشوق بر من حال می گرددکه از چشم سخنگو صحبت من قال می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2868

نگاه آشنا در چشم او بیگانه می گرددمسلمان کافر حربی درین بتخانه می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2896

تماشای بتان از چشم خون بسیار می‌آردنگاه گرم آخر آه آتشبار می‌آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3102

خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشدکه چون از پا فتد بالینش از دست سبو باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3104

نهان در ابر دایم آفتاب زندگی باشدسیاهی نیل چشم زخم آب زندگی باشد

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 3125

اثر آه و فغان را در دل خرم نمی باشدنپیچد ناله در هر دل که کوه غم نمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3152

کجا داغ جنون را قدر هر فرزانه می‌داند؟سمندر نشئهٔ این آتشین پیمانه می‌داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3193

مرا از غفلت خود بر سر این بیداد می‌آیدنباشد صید اگر غافل چه از صیاد می‌آید؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3299

مرهم زخم مرا شور محبت داردپنبه داغ مرا صحبت قیامت دارد

Saib TabriziGhazal1 min