Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
طوفان گل و جوش بهارست ببینیداکنون که جهان بر سر کارست ببینید
Ghazal 4461سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد
Ghazal 4463هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کردقطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد
Ghazal 4464خالت ز خط مشکین دست دگر برآوردحرصش شود دوبالا موری که پر برآورد
Ghazal 4465خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد
Ghazal 4466از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شدمهر خموشی من جام جهان نما شد
Ghazal 4470دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد
Ghazal 4475از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید
Ghazal 4479سفر گزین که سخن در وطن غریب نگرددشکسته پای وطن را سخن غریب نگردد
Ghazal 4493بغیر خط که ز روی لطیف یار برآیدز آب آینه نشنیده کس غبار برآید
Ghazal 4503از کمرش کام دل چگونه برآیدخرد شود شیشه ای که بر کمر آید
Ghazal 4505فتنه چشم تو چون ز خواب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید
Ghazal 4514به همچون منی آسمان چون برآیدخم می چسان بافلاطون برآید
Ghazal 4516بس که در زلف تو دلها آب شدحلقه هایش سربسر گرداب شد
Ghazal 4517تا به زانو پای من در خار شدکاسه زانوی من مودار شد
Ghazal 4521از غم گم کرده راهان فارغ استهر که صائب شد به منزل ناپدید
Ghazal 4534شوخی حسن کی نهان زیر نقاب میشودخنده برق را کجا ابر حجاب میشود
Ghazal 4537هر که رنگ شکسته ای دارددل در خون نشسته ای دارد
Ghazal 4538دل ز سیر وسلوک بینا شدقطره بر خویش گشت دریا شد
Ghazal 4551چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذبیداری شب است به صاحبدلان لذیذ
Ghazal 4554برد دستم رابیاض گردن جانان ز کاردست را سازد بیاض خوش قلم بی اختیار
Ghazal 4556بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگاروای بر چشمی که از دستش بود بیماردار
Ghazal 4563می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبارزود بر در می زند از خانه روشن غبار
Ghazal 4567از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدارراست گردیدن توقع زین گرانباران مدار
Ghazal 4572اشک در چشم من بیتاب چون گیرد قرار؟درکف لرزنده این سیماب چون گیرد قرار؟
Ghazal 4575خون دل تا هست چشم تر نمی گیرد قرارتا بود درشیشه می ساغرنمی گیرد قرار
Ghazal 4580تا تو ای سرو روان از باغ بیرون رفته ایمی تراود ناله از هر غنچه ای منقاروار
Ghazal 4589نیست بی می باغ رانوری می روشن بیارتیره می سوزد چراغ لاله ها روغن بیار
Ghazal 4593شد خرابات مغان از توبه ام زیر و زبرمی زند باد مخالف بحر را بر یکدگر
Ghazal 4594ای بر روی تو از آینه گل صافترفتنه روی زمین زلف تو را در زیر سر