Ghazal 3726

غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3736

خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3792

دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3829

فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3831

شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3862

دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3887

مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3918

چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3937

نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3962

اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3975

سری که خالی از اندیشه محال شودز فیض عشق پریخانه خیال شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3980

شکوه بحر ز امواج آشکاره شودیکی هزار شود دل چو پاره پاره شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3992

مرا به میکده هر کس که راه بنمایددر بهشت به رویش خدای بگشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3997

مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آیدکه در خیال چه‌سان بی‌نقاب می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4001

ز راه صلح مهیای جنگ می آیدز مومیایی او کار سنک می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4056

از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4130

روی ترا به آتش دل‌ها برشته‌اندلعل ترا به خون جگرها سرشته‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4180

معشوق کی زاهل هوس یاد می کندشکر کجا ز مور ومگس یاد می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4195

جان رمیده جسم گران را چه می کندتیر ز شست جسته کمان را چه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4201

با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کندبی‌طاقتی به این دل آواره می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4202

ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4232

چشم طمع ندوخته حرصم به مال هندپایم به گل فرو شده از برشکال هند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4237

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4247

زاهد به کعبه با سر و دستار می‌روداین مست بین که روی به دیوار می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4252

یک شب نمی رود که دل از جا نمی رودآهم به سیر عالم بالا نمی رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4258

از خط فروغ روی تو پنهان کجا شودخامش چراغ ماه به دامان کجا شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4265

از آه دل سرآمد ارباب غم شودمیدان از آن کس است که صاحب علم شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4300

سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شودگل زین چمن تمام به چیدن نمی شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4315

بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسیدآخر ز غیب روزی ما بی‌طلب رسید

Saib TabriziGhazal1 min