Ghazal 4703

بهار می گذرد ساغر چو لاله بگیرهزار بوسه ز کنج لب پیاله بگیر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4715

سنجیدگی ز هیچ سبکسر طمع مداراز بادبان گرانی لنگر طمع مدار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4719

بیرون میا ز گوشه میخانه در بهارلب بر مدار از لب پیمانه دربهار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4735

برق سبک عنان نرسد در شتاب عمرزنهار دل مبند به مد شهاب عمر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4748

اینطرفه که گنجایش غم می شود افزونهرچند شود سینه من تنگ فضاتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4757

جوشن داودی قلمرو تدبیرنقش بر آب است پیش ناوک تقدیر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4783

هیچ جا از خوشی آثار نمانده است امروزخیر در خانه خمار نمانده است امروز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4806

در کاهش است از سخن خود سخن طرازدر سمین به رشته بود بوته گدار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4866

در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باشهرکجا دامِ تماشایی که بینی دانه باش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4880

شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباشلاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4916

جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویشگوهر از گرد یتیمی می کند تعمیر خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4939

چه می پرسی ز احوال شرار ما و پروازشکه در یک نقطه طی شد جلوه انجام و آغازش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4972

عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4975

خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرشمژه راسبزه خوابیده کند تقریرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4990

چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟که ز عصیان خجلم بیش من از طاعت خویش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5015

چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانشکه گرد سرمه نریزد ز طرف دامانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5025

مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 5053

صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخشجامی چوآفتاب به این خاکسار بخش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5060

ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5081

شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5083

آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5100

بس که زند موج نور سرو روانشهاله ماه است طوق فاختگانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5150

شده است هرسو برتنم فتیله داغکه خانه زاد بود عشق را وسیله داغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5192

در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5198

می‌توان با تازه‌رویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوش‌نشین از چشم پاک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5206

زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5212

از بس شدند زهره جبینان نهان به خاکگردون نشست تا کمر کهکشان به خاک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5220

زلف تو نفس در جگر باد کند مشکآهوی تو خون در دل صیاد کند مشک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5222

جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگآب، جوهر می شود درتیغ و در آیینه زنگ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5224

می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگمن بتی دارم که هر دم می تراشد دل ز سنگ

Saib TabriziGhazal2 min