Ghazal 582

عجب که یک دلِ خوش در جهان شود پیداز شوره‌زار کجا گلسِتان شود پیدا؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 655

شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ماپلی است آن طرف آب، قامت خم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 679

می می کند خیال تنک ظرف آب راویرانه سیل می شمرد ماهتاب را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 729

افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 730

گر قابل ملال نیم، شاد کن مراویران اگر نمی کنی، آباد کن مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 782

از گریه خاک دام چمن می کنیم مادر غربتیم و سیر وطن می کنیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 893

روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1004

گر نباشد در نظر لیلی مرا هامون بس استنقش پای ناقه برگ عیش این مجنون بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1080

کاسه سر را خطر از مغز پر جوش من استعالمی زین باده سر جوش مدهوش من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1091

دیده هر کس که حیران است در دنبال اوستهر که از خود می دود بیرون به استقبال اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1092

افسر سر گرمی مهر از فروغ جام اوستخرده انجم سپند روی آتش فام اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1097

زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوستعطسه بی اختیار صبحدم از بوی اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1122

تا ز روی آتشین او نقاب افتاده استرعشه غیرت به جان آفتاب افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1257

نیست تا پاک از غرضها در سخاوت سود نیستدر تلاش نام، سیم و زر فشاندن جود نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1352

نرم نرم از خلق ناهموار می باید گذشتبی صدای پا ازین کهسار می باید گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1377

وقت خط دل کام خود زان لعل روح افزا گرفتدر بهاران می توان داد دل از صهبا گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1391

وقت رندی خوش که کام از موسم گل برگرفتدامن سجاده را داد از کف و ساغر گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1552

خارخاری که ز رفتار تو در دل مانده استخس و خاری است که از موج به ساحل مانده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1565

شهد در خانه پر روزن زنبور یکی استشمع هر چند که بسیار بود، نور یکی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1582

می حرام است در آن بزم که هشیاری هستخواب تلخ است در آن خانه که بیماری هست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1597

شادی هر که زیادست ز غم، کامل نیستهر که را خرج ز دخل است فزون، عاقل نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1612

چشم مخمور ترا حاجت می نوشی نیستسرمه در چشم کم از داروی بیهوشی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1634

هر که باریک شد از فکر، توانایی یافتهر که افتاد ز پا، پنجه گیرایی یافت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1648

عبیر زلف به جیب صبا نباید ریختبه چشم بی بصران توتیا نباید ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1716

قماش چهره یار از بهار معلوم استکه روی کار، هم از پشت کار معلوم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1727

چراغ خلوت جان روشنایی سخن استبهار زنده دلان آشنایی سخن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1771

ازان مرا شب و روز سیاه هر دو یکی استکه با غرور تو، آه و نگاه هر دو یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1807

فضای چرخ مقام نفس کشیدن نیستمسوز شمع در آن خانه ای که روزن نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1812

به غیر خشم که در خوردنش وبالی نیستدرین بساط دگر روزی حلالی نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1829

ز من مپرس که چون بر تو ماه و سال گذشتکه روز من به شتاب شب وصال گذشت

Saib TabriziGhazal1 min