Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
عجب که یک دلِ خوش در جهان شود پیداز شورهزار کجا گلسِتان شود پیدا؟
Ghazal 655شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ماپلی است آن طرف آب، قامت خم ما
Ghazal 679می می کند خیال تنک ظرف آب راویرانه سیل می شمرد ماهتاب را
Ghazal 729افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا
Ghazal 730گر قابل ملال نیم، شاد کن مراویران اگر نمی کنی، آباد کن مرا
Ghazal 782از گریه خاک دام چمن می کنیم مادر غربتیم و سیر وطن می کنیم ما
Ghazal 893روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب
Ghazal 1004گر نباشد در نظر لیلی مرا هامون بس استنقش پای ناقه برگ عیش این مجنون بس است
Ghazal 1080کاسه سر را خطر از مغز پر جوش من استعالمی زین باده سر جوش مدهوش من است
Ghazal 1091دیده هر کس که حیران است در دنبال اوستهر که از خود می دود بیرون به استقبال اوست
Ghazal 1092افسر سر گرمی مهر از فروغ جام اوستخرده انجم سپند روی آتش فام اوست
Ghazal 1097زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوستعطسه بی اختیار صبحدم از بوی اوست
Ghazal 1122تا ز روی آتشین او نقاب افتاده استرعشه غیرت به جان آفتاب افتاده است
Ghazal 1257نیست تا پاک از غرضها در سخاوت سود نیستدر تلاش نام، سیم و زر فشاندن جود نیست
Ghazal 1352نرم نرم از خلق ناهموار می باید گذشتبی صدای پا ازین کهسار می باید گذشت
Ghazal 1377وقت خط دل کام خود زان لعل روح افزا گرفتدر بهاران می توان داد دل از صهبا گرفت
Ghazal 1391وقت رندی خوش که کام از موسم گل برگرفتدامن سجاده را داد از کف و ساغر گرفت
Ghazal 1552خارخاری که ز رفتار تو در دل مانده استخس و خاری است که از موج به ساحل مانده است
Ghazal 1565شهد در خانه پر روزن زنبور یکی استشمع هر چند که بسیار بود، نور یکی است
Ghazal 1582می حرام است در آن بزم که هشیاری هستخواب تلخ است در آن خانه که بیماری هست
Ghazal 1597شادی هر که زیادست ز غم، کامل نیستهر که را خرج ز دخل است فزون، عاقل نیست
Ghazal 1612چشم مخمور ترا حاجت می نوشی نیستسرمه در چشم کم از داروی بیهوشی نیست
Ghazal 1634هر که باریک شد از فکر، توانایی یافتهر که افتاد ز پا، پنجه گیرایی یافت
Ghazal 1648عبیر زلف به جیب صبا نباید ریختبه چشم بی بصران توتیا نباید ریخت
Ghazal 1716قماش چهره یار از بهار معلوم استکه روی کار، هم از پشت کار معلوم است
Ghazal 1727چراغ خلوت جان روشنایی سخن استبهار زنده دلان آشنایی سخن است
Ghazal 1771ازان مرا شب و روز سیاه هر دو یکی استکه با غرور تو، آه و نگاه هر دو یکی است
Ghazal 1807فضای چرخ مقام نفس کشیدن نیستمسوز شمع در آن خانه ای که روزن نیست
Ghazal 1812به غیر خشم که در خوردنش وبالی نیستدرین بساط دگر روزی حلالی نیست
Ghazal 1829ز من مپرس که چون بر تو ماه و سال گذشتکه روز من به شتاب شب وصال گذشت