Ghazal 1808

اگر نمی تپدم دل، ز آرمیدن نیستکه تنگنای جهان جای دل تپیدن نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1810

چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟چه دلخوشی است که در گوشه دهان تو نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1831

کنون که از کمر کوه موج لاله گذشتبیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1832

ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشتکه خاک مشک تر و داغ لاله عنبر گشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1844

سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفتدو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1861

رویی کز او نریخته است آبرو کجاست؟ابرتری که تازه شود جان ازو کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1862

شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1863

فتح و ظفر ز خودشکنی زیر دست ماستچون زلف و خط، درستی ما در شکست ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1869

درد دلم ز پرسش ارباب عادت استبیماریی که هست مرا، از عیادت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1871

آن خال لب ستاره صبح قیامت استعمر دوباره سایه آن سرو قامت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1876

با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟با خط و زلف، سنبل و ریحان چه حاجت است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1887

ما را کلاه فقر به افسر برابرستسد رمق به ملک سکندر برابرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1898

جانهای آرمیده ز مردم رمانترستآبی که ایستاده تر اینجا روانترست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1915

نقد نشاط در دل گنجینه خم استاین گنج در عمارت دیرینه خم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1921

آیینه را توجه خاطر به گلخن استهر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1923

راز نهان ز سینه در انداز جستن استاز زور باده شیشه ما در شکستن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1925

آسودگی به گوشه عزلت نشستن استسررشته امید ز عالم گسستن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1926

روشنگر وجود به راه اوفتادن استدر جویبار، سبزی آب از ستادن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1936

در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1939

شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوستآهی که خیزد از دل ما گرد راه اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1942

محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟پر خون دهان جام می از پشت دست توست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1951

دستی به جام باده حمرایم آرزوستدست دگر به گردن مینایم آرزوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1952

تا خط به دور ماه رخت هاله بسته استاز هاله مه به حلقه ماتم نشسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1960

یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1962

بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته استبر زخم های تازه کی از بو گذشته است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1972

روی شکفته شاهد جان فسرده استآواز خنده شیون دلهای مرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1973

دل را ز کینه هر که سبکبار کرده استبالین و بستر از گل بی خار کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1974

شیرین تبسمی که مرا راه دین زده استاز موم، مهر بر دهن انگبین زده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1977

از تیر غمزه اش دل دیوانه پر شده استبیرون روم که از پری این خانه پر شده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1983

شرم گناه رهبر توفیق بوده استعصیان غبار لشکر توفیق بوده است

Saib TabriziGhazal1 min