Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ما رگ جان را به آن زلف پریشان بسته ایمپیچ و تاب زلف او را بر رگ جان بسته ایم
Ghazal 5440ما چو موج خوش عنان در بحر و بر افتاده ایمنیستیم آتش ولی در خشک و تر افتاده ایم
Ghazal 5446عشق را در تنگنای سینه پنهان کردهایمشور محشر را حصاری در نمکدان کردهایم
Ghazal 5450چهره از عشق جوانان ارغوانی کرده ایمشوخ چشمی بین که در پیری جوانی کرده ایم
Ghazal 5451ما که سطر کهکشان از لوح گردون خوانده ایمدر خط دیوانی زنجیر، عاجز مانده ایم
Ghazal 5462در دل صد پاره عیش جاودان پوشیده ایمنوبهار خویش در برگ خزان پوشیده ایم
Ghazal 5463ما ز شغل آب و گل آیینه را پرداختیمخانه سازی را به خودسازی مبدل ساختیم
Ghazal 5464ما نفس بر لب به صد رنج و تعب می آوریمپیر می گردیم تا روزی به شب می آوریم
Ghazal 5465از شکست آرزو قند مکرر می خوریمبر لب خود خاک می مالیم و شکر می خوریم
Ghazal 5484ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستمکه نتواند گرفت افتادگی را از هوا دستم
Ghazal 5485در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستمز هر ناخن هلال عید دیگر بود در دستم
Ghazal 5491اگرچه بی ثمر مانند سرو و بید و شمشادمزسنگ کودکان آسوده از پیوند آزادم
Ghazal 5503به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردمنیم نگهت که از گل در پریشانی جدا گردم
Ghazal 5504پریشان چند در وحشتسرای آب و گل گردمدل از دنبال من گردد من از دنبال دل گردم
Ghazal 5507به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردمکه از لب تشنگی سیراب چون تبخال می گردم
Ghazal 5508ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردمز خاموشی گران چون گوهر سنجیده می گردم
Ghazal 5509به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردماگر خود در نیابم یک زمان دیوانه می گردم
Ghazal 5516ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدمبه زیر تیغ رفتم تا زبند آزاد گردیدم
Ghazal 5526پریشان خاطری آماده از صد رهگذر داردصف آهی چو مژگان متصل پیش نظر دارم
Ghazal 5527به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارمکه یک پا در حضر پیوسته یک پا در سفر دارم
Ghazal 5528به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارمولی در عالم معنی نظر جای دگر دارم
Ghazal 5537چه سازد گرد کلفت با دل شادی که من دارمندارد پای در گل سروآزادی که من دارم
Ghazal 5539ز دامن نگذرد پای زمین گیری که من دارمگران محمل تر از خواب است شبگیری که من دارم
Ghazal 5541زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارمبه صد دریا نگردد پاک, دامانی که من دارم
Ghazal 5542دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارمکه مشکل عقده ها در پیش از آن چین جبین دارم
Ghazal 5544غبار خط یارم توتیا در آستین دارمبه دامن نور بینایی جلا در آستین دارم
Ghazal 5558من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسمز دشمن دیگران ترسند و من از خویش می ترسم
Ghazal 5562نشد سروی درین بستانسرا یک بار همدوشمز آتش طلعتی روشن نشد محراب آغوشم
Ghazal 5565دو عالم شد ز یاد آن سمن سیما فراموشمبه خاطر آنچه می گردید شد یکجا فراموشم
Ghazal 5573کجا مایل به هر دل گردد ابرویی که من دانم؟که سر میپیچد از یوسف ترازویی که من دانم