Ghazal 881

کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟کف چه باشد تا شود بر چهره دریا نقاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 897

بی خبر شو ز دو عالم، خبر یار طلبدست بردار ز خود، دامن دلدار طلب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 902

سبکسری که اسیر هواست همچو حبابمیان بحر ز دریا جداست همچو حباب

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 903

هوا چکیده نورست در شب مهتابستاره خنده حورست در شب مهتاب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 912

آمد سحر به خانه من یار، بی حجابامروز از کدام طرف سر زد آفتاب؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 916

جای صدف بود ز گرانی زمین در آبباشد حباب از سبکی خوش نشین در آب

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 926

هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواختدر کنار مرحمت، در آن جهان خواهد نواخت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 927

دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوختشعله خون ها خورد تا این هیزم نمناک سوخت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 936

هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداستآهن پیوسته با آهن ربا، آهن رباست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 937

دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناستشبنم روشن گهر در گلستان فرمانرواست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 943

خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟آب را گر پا به گل رفته است بارانی کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 952

دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماستحلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 962

من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 982

حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترستتنگنای شهر از دامان صحرا بهترست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 984

در طریق عشق هر جا می گذاری پا، سرستموج این وادی رگ جان، ریگ این صحرا سرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 996

نوخطی از تازه رویان جهان ما را بس استبرگ سبزی زان بهار بی خزان ما را بس است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1015

عاجزی از عاشق، از معشوق طنازی خوش استاز سپند افتادن، از آتش سرافرازی خوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1028

پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل استبا وجود باده خون خویش خوردن مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1034

عندلیب مست را خاموش کردن مشکل استشعله آواز را خس پوش کردن مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1043

هر چه امروزست بار خاطرت فردا گل استدر جگرخاری که اینجا بشکند آنجا گل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1049

در حریم سینه عشاق، غم نامحرم استدر نزاکت خانه آیینه، دم نامحرم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1052

هستی دنیای فانی انتظار مردن استترک هستی ز انتظار نیستی وارستن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1054

در تعلق کوه آهن در شمار سوزن استدر تجرد سوزنی همسنگ کوه آهن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1058

تن چون شد از زخم جوهردار، حصن آهن استدل مشبک چون شد از پیکان، دعای جوشن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1059

مرهم تیغ تغافل خون خود را خوردن استبخیه این زخم، دندان بر جگر افشردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1061

وجد بال شاهباز جان ز هم وا کردن استپایکوبی زندگی را در ته پا کردن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1065

عقل، اجزای وجود خویش باطل کردن استعشق، این اوراق را شیرازه دل کردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1067

نامرادی زندگی بر خویش آسان کردن استترک جمعیت دل خود را به سامان کردن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1081

آبروی حسن از مژگان نمناک من استصیقل آیینه رویان دیده پاک من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1136

داغ سودا فارغ از فکر کلاهم کرده استبی نیاز از افسر این چتر سیاهم کرده است

Saib TabriziGhazal1 min