Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کوتاه ساز رشته آمال خویش رامپسند در شکنجه پر و بال خویش را
Ghazal 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش راآخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟
Ghazal 711پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ رادایم ستاره سوخته باشد پلنگ را
Ghazal 715در کوی عشق ره نبود جبرئیل راپی کرده است تیزی این ره دلیل را
Ghazal 717در گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام را
Ghazal 726از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا
Ghazal 740خال لب تو راهنمایی است بوسه رااین عقده، طرفه عقده گشایی است بوسه را
Ghazal 757ای جبهه تو آینه سرنوشت ماروشن چو آفتاب به تو خوب و زشت ما
Ghazal 765منگر به چشم کم به دل داغدار مافانوس شمع طور بود لاله زار ما
Ghazal 774دل از خدا به صنع خدا بسته ایم مادر کعبه دل به قبله نما بسته ایم ما
Ghazal 776خون در دل هوا و هوس کرده ایم مامنع سگان هرزه مرس کرده ایم ما
Ghazal 781دایم ز خود سفر چو شرر میکنیم مانقد حیات صرف سفر میکنیم ما
Ghazal 789رحمت گرفته روی ز گرد گناه ماآیینه تیره روز ز روی سیاه ما
Ghazal 796ای روشن از فروغ تو چشم چراغهاپر گل ز جوش حسن تو دامان باغها
Ghazal 800از دست و تیغ عشق فگارند لالههادر خاک و خون نشسته یارند لالهها
Ghazal 803از خویش برآورد تمنای تو ما راسر داد به فردوس تماشای تو ما را
Ghazal 810گمراه کند غفلت من راهبران راچون خواب، زمین گیر کند همسفران را
Ghazal 813تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را
Ghazal 816فانوس حجاب است چراغ سحری رادامن به میان بر زده باید سفری را
Ghazal 821کوشش نبرد راه به مأوای دل ماکز هر دو جهان است برون، جای دل ما
Ghazal 829از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟تن بوته گدازست تا سر بجاست ما را
Ghazal 831بیقدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را
Ghazal 833از آه روز گردان شبهای تار خود راآیینه دو رو کن لیل و نهار خود را
Ghazal 834وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر راپیوند نیست حاجت این نخل خوش ثمر را
Ghazal 836برق سبک عنان را پروای خار و خس نیستدام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟
Ghazal 839ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین راکه نقش راست نسازد سیاه روی نگین را
Ghazal 840ز جوش عشق شود با قوام، شیره جانهاز عقل پا به رکاب سفر شوند روانها
Ghazal 848به ادب نوش، جام دولت رامده از کف زمام دولت را
Ghazal 858پیوسته خورد دل خون از بیغمی جانهااز خنده سوفارست دلگیری پیکانها
Ghazal 880در هوای ابر لازم نیست در مینا شرابمی کند هر قطره باران کار صد دریا شراب