Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زمن راز دل صدچاک پوشیدن نمی آیدزبوی گل، نفس در سینه دزدیدن نمی آید
Ghazal 3222نبیند زیر پای خویش، رعنا این چنین بایدنپردازد به کس، آیینه سیما این چنین باید
Ghazal 3247نوبت عقده گشایی چو به ما می افتدگره ناز بر آن بند قبا می افتد
Ghazal 3249هرکجا پرتو جانانه ما می افتدبرق در خرمن پروانه ما می افتد
Ghazal 3260نیست ممکن که دل ما ز وفا برگرددچون ز خاصیت خود مهر گیا برگردد
Ghazal 3263که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟فرد خورشید که می گفت که باطل گردد؟
Ghazal 3265خواب هرکس ز خیال تو پریشان گرددزلف شب در نظرش سنبل و ریحان گردد
Ghazal 3266دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟این نه ابری است که از باد پریشان گردد
Ghazal 3268نخل قد تو به باغی که خرامان گرددسرو در زیر پر فاخته پنهان گردد
Ghazal 3269سر شوریده ز تسلیم به سامان گردددل پریشان نشود دیده چو حیران گردد
Ghazal 3318حسن نو خط تو سرمایه نازی داردکه ز هر حلقه خط چشم نیازی دارد
Ghazal 3319گوشه گیری که لب نان حلالی داردسی شب از گردش ایام هلالی دارد
Ghazal 3335زخم عشاق محال است ز خنجر گذردچه خیال است که مخمور ز ساغر گذرد؟
Ghazal 3336چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟راهرو گرم چو گردید ز منزل گذرد
Ghazal 3347ای دل از دشمن خاموش حذر باید کرداز گزند می بی جوش حذر باید کرد
Ghazal 3377چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟
Ghazal 3390بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازدگر بود خضر، دل خویش به چاه اندازد
Ghazal 3402دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزدخضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزد
Ghazal 3405منعم از خواب عدم تیره روان برخیزدهر که شب سیر خورد صبح گران برخیزد
Ghazal 3408گریه ابری است که از دامن دل می خیزدآه گردی است که از رفتن دل می خیزد
Ghazal 3410من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟قطره ای چند مگر دیده خونین ریزد
Ghazal 3430اگر آن غمزه خونریز مصور میشدآب آیینه چو شمشیر به جوهر میشد
Ghazal 3435ساقی بزم اگر آن دلبر رعنا باشددور اول همه را نشأه دوبالا باشد
Ghazal 3444گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشدزمزم کعبه دل دیده پر نم باشد
Ghazal 3450آتش قافله ما دل روشن باشدگرد ما سرمه بیداری رهزن باشد
Ghazal 3455هرکه را چشم بر آن گوشه ابرو باشددلش آویخته پیوسته به یک مو باشد
Ghazal 3459ظاهر و باطن مردان به صفا می باشدپشت این آینه ها روی نما می باشد
Ghazal 3478دلش از گریه من رنگ نمی گرداندکوه را سیل گرانسنگ نمی گرداند
Ghazal 3479خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراندکشتی خود سبک از آب توانی گذراند
Ghazal 3481حسرت عمر، مرا در دل افگار بماندرفت سیلاب به دریا و خس و خار بماند