Ghazal 2251

از وصل صدف گهر گریزان استبر حسن غریب، خانه زندان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2260

مرهم کافور خلق پرده صد نشترستصندل این ناکسان گرده دردسرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2267

داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاجنبود آتش خورشید به دامان محتاج

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2274

بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچتا نگردی لعل از خورشید تابان سرمپیچ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2280

قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبحچون توانم داد شرح نعمت الوان صبح؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2289

نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبحکه صد کتاب سخن هست در جریده صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2292

دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرحبه عاشقان دهد آن ماه چشم حیران طرح

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2303

ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخچشمه های خون روان کن از دل سنگین چرخ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2304

دردمندی کرد بر من شربت دیدار تلخقند باشد در دهان مردم بیمار تلخ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2324

رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم بردکشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2325

از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟باد نتوانست نکهت زین چمن بیرون برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2335

از شکست من دم تیغ تغافل می‌پردرنگ سیلاب از ثبات پای این پل می‌پرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2338

بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرداز بساط خار با دامان پر گل بگذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2360

روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کردزاهدان خشک را رندانه از سر باز کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2381

آه سردی ناتوانان را به فریاد آوردباد چون شیر این نیستان را به فریاد آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2390

می برون زان چهره شاداب گل می آورداز زمین پاک بیرون آب گل می آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2441

نقطه خال لبت خط بر سویدا می‌کشددر گوشت حلقه در گوش ثریا می‌کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2529

صحبت روشن ضمیران جسمها را جان کندکوه را برق تجلی آتشین جولان کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2530

دیده پرخون من گر این چنین طوفان کندپنجه خورشید را سرپنجه مرجان کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2540

زلف دلها را به دور خط نگهبانی کندچون شود معزول عامل سبحه گردانی کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2548

آن که از اوضاع خود دایم شکایت می‌کندخاطر دشمن فزون از خود رعایت می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2560

نفس را مطلق عنان رزق فراوان می‌کندتوسن سرکش چو میدان یافت طوفان می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2586

گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمندچون دعا با دست خالی دستگیر عالمند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2590

هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنندهر که گردد حلقه، بر رویش در دل وا کنند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2595

کو جنون تا خاک بازیگاه طفلانم کنندرو به هر جانب که آرم سنگبارانم کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2633

مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2688

آن لب رنگین‌سخن بی‌خواست گویا می‌شودغنچه چون افتاد بازیگوش خود وامی‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2693

هر که را غمخوار گردی غمگسارت می شودپرده بر هر کس که پوشی پرده دارت می شود

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2706

هستی ظاهر حجاب قرب یزدان می شودذره اینجا پرده خورشید تابان می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2711

کار ما از ساغر پرمی به سامان می شودمجلس ما از گل ابری گلستان می شود

Saib TabriziGhazal1 min