Ghazal 3649

تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشیدسرو را فاخته از طوق به زنجیر کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3650

از دل خونشده هرکس که شرابی نکشیددامن گل به کف آورد و گلابی نکشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3667

فروغ گوهر دل از سر زبان تابدصفای باغ ز رخسار باغبان تابد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3674

زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردداگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3683

ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3713

فروغ ذره به چشم من آب می آردکه تاب شعشعه آفتاب می آرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3726

غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3736

خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3792

دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3794

ز می مرا تب لرز خمار می‌گیردز صیقل آینه من غبار می‌گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3829

فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3831

شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3887

مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3895

سخن غریب چو شد در وطن نمی ماندعزیز مصر به بیت الحزن نمی ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3937

نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3980

شکوه بحر ز امواج آشکاره شودیکی هزار شود دل چو پاره پاره شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3992

مرا به میکده هر کس که راه بنمایددر بهشت به رویش خدای بگشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4130

روی ترا به آتش دل‌ها برشته‌اندلعل ترا به خون جگرها سرشته‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4133

هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4180

معشوق کی زاهل هوس یاد می کندشکر کجا ز مور ومگس یاد می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4201

با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کندبی‌طاقتی به این دل آواره می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4202

ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4224

این ناکسان که فخر به اجداد می کننداز رو به پشت نامه دلی شاد می کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4232

چشم طمع ندوخته حرصم به مال هندپایم به گل فرو شده از برشکال هند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4237

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4247

زاهد به کعبه با سر و دستار می‌روداین مست بین که روی به دیوار می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4250

می در پیاله کن که گل و لاله می روداین کاروان چو شعله جواله می رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4252

یک شب نمی رود که دل از جا نمی رودآهم به سیر عالم بالا نمی رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4258

از خط فروغ روی تو پنهان کجا شودخامش چراغ ماه به دامان کجا شود

Saib TabriziGhazal1 min