Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گل ازان زود به بازار رساند خود راکه به آن گوشه دستار رساند خود را
Ghazal 522رنگی از لاله عذاران جهان نیست مرابهره جز داغ ازین لاله ستان نیست مرا
Ghazal 571از بساط فلک آن سوی بود بازی ماشش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟
Ghazal 572علم نصرت ما آه سحرگاهی مامهر خاموشی ما چتر شهنشاهی ما
Ghazal 617اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مراز روی گرم، پر از آفتاب کرد مرا
Ghazal 643چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟نشسته است به خون هیچ ساده دل خون را
Ghazal 645ز داغ نیست محابا به درد ساخته راکه آتش است گلستان، زر گداخته را
Ghazal 648دوام نیست چو ایام گل جوانی راشتاب خنده برق است شادمانی را
Ghazal 660ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟که خون مرده کند باده را پیاله ما
Ghazal 666مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا
Ghazal 672غم حساب ندارم ز میْپرستیهاکه نیست قابل تعبیر، خواب مستیها
Ghazal 680روی تو غنچه ساخت گل آفتاب رادر هم شکست کوکبه ماهتاب را
Ghazal 688سرگشته چند فکر پریشان کند ترا؟در خانه گردبد بیابان کند ترا
Ghazal 695خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند رااین مور برد چاشنی نوشخند را
Ghazal 720غمگین نیم که خلق شمارند بد مرانزدیک می کند به خدا، دست رد مرا
Ghazal 725پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مراشاید غلط به نامه کند نامه بر مرا
Ghazal 768دوری ز خلق، باغ و بهارست پیش مادامان دشت، دامن یارست پیش ما
Ghazal 792آمد خزان و تر نشد از می گلوی مارنگی درین بهار نیامد به روی ما
Ghazal 856نیست غم نان و آب، گوشه نشین رادر رحم آماده است رزق، جنین را
Ghazal 891نکند باده شب، سوختگان را سیرابتشنه در خواب شود تشنه تر از خوردن آب
Ghazal 895به نگاهی دل خون گشته ما را دریاببه چراغی سر خاک شهدا را دریاب
Ghazal 910عرقفشانی آن گلعذار را دریابستارهریزی صبح بهار را دریاب
Ghazal 947رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاستمرد چبود، می توانم گفت گردی برنخاست
Ghazal 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماستگر نباشد باغبان در باغ و بستان مفت ماست
Ghazal 956در پریشان خاطری جمعیت مجنون ماستموجه کثرت کمند وحدت مجنون ماست
Ghazal 968حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرستمد احسان رشته شیرازه این دفترست
Ghazal 970عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟رشته این شمع بی پروا کمند صرصرست
Ghazal 973عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرسترشته هموار را بالین و بستر گوهرست
Ghazal 993هر نگاه حسرت عشاق آه دیگرستدر دل هر قطره اشکی نگاه دیگرست
Ghazal 994عشق را بی دست و پایی دست و پای دیگرستراه گم کردن درین ره رهنمای دیگرست