Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دیدنِ لعلِ لبش خاموش میسازد مراتنگظرفم، رنگِ می مدهوش میسازد مرا
Ghazal 131نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا
Ghazal 135عشقِ پنهان باعثِ روشنروانی شد مراروشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مرا
Ghazal 146شد مسلسل بوی گل، زنجیر میباید مرابند لنگرداری از تدبیر میباید مرا
Ghazal 177شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا
Ghazal 182جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرااز پی تغییرِ بالین است بیداری مرا
Ghazal 197گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته رانور می بارد ز سیما این چراغ کشته را
Ghazal 201نیست یک جو غم ز بی برگی دل آزاده راتخم خال عیب باشد این زمین ساده را
Ghazal 207می کند پامال، تن آخر دل آسوده رامی شود دامن کفن این پای خواب آلوده را
Ghazal 240گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه رازود خواهد کرد خاکسترنشین آیینه را
Ghazal 241از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ماچون زمین شور از خود می تراود آب ما
Ghazal 245صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ماکوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما
Ghazal 248از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما
Ghazal 252در نظر واکردنی گردید طی پرواز ماچون شرر در نقطه انجام بود آغاز ما
Ghazal 255تا خرام قامت او برد از سر هوش ماپشت بر دیوار چون محراب ماند آغوش ما
Ghazal 257آهوان را در کمند آورد چشم پاک ماشد چو مجنون دیده ما حلقه فتراک ما
Ghazal 266ناامیدی بر دهد اشکی که میباریم مارزق قانون میشود تخمی که میکاریم ما
Ghazal 276از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما
Ghazal 320ز سختی های دوران دیده بینا شود پیداشرار زنده دل از آهن (و) خارا شود پیدا
Ghazal 325هَزاران همچو بلبل هر بهاری میشود پیدانواسنجی چو من در روزگاری میشود پیدا
Ghazal 359مزن بر سنگ پیش سخت رویان گوهر خود رابه هر آیینه تاریک منما جوهر خود را
Ghazal 397مکن یارب گران در منتهای عمر گوشم راسبک زین بار سنگین ساز با این ضعف دوشم را
Ghazal 398به وحدت می توان کردن سبک غم های عالم راکه تنهایی یکی سازد مصیبت های عالم را
Ghazal 406مسخر کرد خط عنبرین رخسار جانان راپری آورد در زیر نگین ملک سلیمان را
Ghazal 427خموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین راکه سازد غنچه لب بسته کوته دست گلچین را
Ghazal 438خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری رانسازد گوشه چشم توقع گوشه گیری را
Ghazal 464زهی ز اندیشه لعل تو پرخون جام فکرتهاز خط عنبرینت پشت بر دیوار، حیرتها
Ghazal 477صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجادست شستن ز جهان عالم آب است اینجا
Ghazal 480مستی و بی خبری رتبه عام است اینجاابجد تازه سوادان خط جام است اینجا
Ghazal 482فتنه روز جزا خانه نشین است اینجافتنه این است که در خانه زین است اینجا