Ghazal 129

دیدنِ لعلِ لبش خاموش می‌سازد مراتنگ‌ظرفم، رنگِ می مدهوش می‌سازد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 131

نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 135

عشقِ پنهان باعثِ روشن‌روانی شد مراروشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 146

شد مسلسل بوی گل، زنجیر می‌باید مرابند لنگرداری از تدبیر می‌باید مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 177

شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 182

جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرااز پی تغییرِ بالین است بیداری مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 197

گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته رانور می بارد ز سیما این چراغ کشته را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 201

نیست یک جو غم ز بی برگی دل آزاده راتخم خال عیب باشد این زمین ساده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 207

می کند پامال، تن آخر دل آسوده رامی شود دامن کفن این پای خواب آلوده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 240

گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه رازود خواهد کرد خاکسترنشین آیینه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 241

از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ماچون زمین شور از خود می تراود آب ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 245

صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ماکوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 248

از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 252

در نظر واکردنی گردید طی پرواز ماچون شرر در نقطه انجام بود آغاز ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 255

تا خرام قامت او برد از سر هوش ماپشت بر دیوار چون محراب ماند آغوش ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 257

آهوان را در کمند آورد چشم پاک ماشد چو مجنون دیده ما حلقه فتراک ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 266

ناامیدی بر دهد اشکی که می‌باریم مارزق قانون می‌شود تخمی که می‌کاریم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 276

از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 320

ز سختی های دوران دیده بینا شود پیداشرار زنده دل از آهن (و) خارا شود پیدا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 325

هَزاران همچو بلبل هر بهاری می‌شود پیدانواسنجی چو من در روزگاری می‌شود پیدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 359

مزن بر سنگ پیش سخت رویان گوهر خود رابه هر آیینه تاریک منما جوهر خود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 397

مکن یارب گران در منتهای عمر گوشم راسبک زین بار سنگین ساز با این ضعف دوشم را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 398

به وحدت می توان کردن سبک غم های عالم راکه تنهایی یکی سازد مصیبت های عالم را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 406

مسخر کرد خط عنبرین رخسار جانان راپری آورد در زیر نگین ملک سلیمان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 427

خموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین راکه سازد غنچه لب بسته کوته دست گلچین را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 438

خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری رانسازد گوشه چشم توقع گوشه گیری را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 464

زهی ز اندیشه لعل تو پرخون جام فکرت‌هاز خط عنبرینت پشت بر دیوار، حیرت‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 477

صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجادست شستن ز جهان عالم آب است اینجا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 480

مستی و بی خبری رتبه عام است اینجاابجد تازه سوادان خط جام است اینجا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 482

فتنه روز جزا خانه نشین است اینجافتنه این است که در خانه زین است اینجا

Saib TabriziGhazal1 min