Ghazal 1641

بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1646

بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداختگهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1674

خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدستکه سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1694

تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1702

ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1704

گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1705

جهان به راه شناسان دیده ور تنگ استفضای بادیه بر چشم راهبر تنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1738

رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1785

کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟که رعشه ساغر زرین آفتاب شکست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1787

دل از مشاهده آن خط سیاه شکستفغان که پشت مرا گرد این سپاه شکست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1811

به آسمان نرسد هر که خاک پای تو نیستفرو رود به زمین هر که در هوای تو نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1840

غبار خط تو از دل به هیچ باب نرفتخط غبار به افشاندن از کتاب نرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1873

پوشیدن نظر ز جهان عین حکمت استقطع نظر ز خلق کمال بصیرت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1883

پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1904

زلف کج تو سلسله جنبان آتش استهندو همیشه در پی سامان آتش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1938

سرچشمه حیات لب می چکان اوستعمر دوباره سایه سرو روان اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1961

عارف به اختیار خود از سر گذشته استاین رشته ناگسسته ز گوهر گذشته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2027

ای صبح، آه سرد تو در انتظار کیست؟زخم دو تیغه باز تو از ذوالفقار کیست؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2046

بی عشق، آه در جگر روزگار نیستبی درد، تاب در کمر روزگار نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2060

در کاروان ما جرس قال و قیل نیستدر عالم مشاهده راه دلیل نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2091

صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2106

از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2110

در چشم غلط بین نبود وضع جهان راستچون جوی بود کج، نرود آب روان راست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2120

در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2124

واعظ نه ترا پایه گفتار بلندستآواز تو از گنبد دستار بلندست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2133

جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2142

لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2146

سبزی که سیاه است ازو روز من این استسروی که منم فاخته اش این نمکین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2148

سبزی که مرا ساخته بیتاب همین استخضری که به آدم ندهد آب همین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2156

روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است

Saib TabriziGhazal1 min