Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از دل خونشده هرکس که شرابی نکشیددامن گل به کف آورد و گلابی نکشید
Ghazal 3667فروغ گوهر دل از سر زبان تابدصفای باغ ز رخسار باغبان تابد
Ghazal 3674زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردداگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد
Ghazal 3683ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد
Ghazal 3726غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟
Ghazal 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد
Ghazal 3792دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد
Ghazal 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد
Ghazal 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد
Ghazal 3862دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد
Ghazal 3887مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند
Ghazal 3895سخن غریب چو شد در وطن نمی ماندعزیز مصر به بیت الحزن نمی ماند
Ghazal 3918چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند
Ghazal 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند
Ghazal 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود
Ghazal 3975سری که خالی از اندیشه محال شودز فیض عشق پریخانه خیال شود
Ghazal 3980شکوه بحر ز امواج آشکاره شودیکی هزار شود دل چو پاره پاره شود
Ghazal 3992مرا به میکده هر کس که راه بنمایددر بهشت به رویش خدای بگشاید
Ghazal 3997مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چهسان بینقاب میآید
Ghazal 3999چنان که گل به سر شاخسار میآیدبه پای خود سر عاشق به دار میآید
Ghazal 4001ز راه صلح مهیای جنگ می آیدز مومیایی او کار سنک می آید
Ghazal 4056از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد
Ghazal 4130روی ترا به آتش دلها برشتهاندلعل ترا به خون جگرها سرشتهاند
Ghazal 4137عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند
Ghazal 4180معشوق کی زاهل هوس یاد می کندشکر کجا ز مور ومگس یاد می کند
Ghazal 4201با طفل آنچه جنبش گهواره میکندبیطاقتی به این دل آواره میکند
Ghazal 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند
Ghazal 4232چشم طمع ندوخته حرصم به مال هندپایم به گل فرو شده از برشکال هند
Ghazal 4237اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود
Ghazal 4247زاهد به کعبه با سر و دستار میروداین مست بین که روی به دیوار میرود