Ghazal 6874

تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟حضور عافیت رایگان چه می دانی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6897

ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده‌ایدر رهگذار سیل میان را گشاده‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6906

ای کوه بیستون که چنین سرکشیده‌ایبازوی آهنین مرا دور دیده‌ای!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6909

ما را بس است سلسله جنبان اشاره‌ایکافی است بزم سوختگان را شراره‌ای

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6943

ای بی‌خبر ز خود به تماشا چه می‌روی؟چون آفتاب سر زده هرجا چه می‌روی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6949

دستی به سر زلف خود از ناز کشیدیتا حلقه به گوش که دگر باز کشیدی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6964

زمین از ترکتاز او غباریفلک از کاروانش شیشه باری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6971

مکن ای بی وفا ناآشناییدر آتش سوخت گل از بی وفایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6973

تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟این خانه خدا را تا کی سیاه سازی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6985

هر چند که مهر شرم بر درج دهن داریچون غنچه به زیر لب صد رنگ سخن داری

Saib TabriziGhazal2 min
Turkic ghazal 4

اولمادی خورشیددن داغلارد رنگین قاشلارگوردیلر لعل لبین قان ترلدیلر داشلار

Saib TabriziGhazal1 min
Turkic ghazal 5

منی محروم ایدن رخساردن زلف پریشاندوربو دریای لطافت موج عنبر ایچره پنهاندور

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6

خط نمی‌سازد مرا زان لعل جان‌پرور جداتشنه کی گردد به تیغ موج از کوثر جدا؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 17

بوی پیراهن دلیلِ راه شد یعقوب راهست از طالب فزون دردِ طلب مطلوب را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 18

من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت رانرم از آتش می‌توان کردن کمانِ سخت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 27

می‌کند گلگل نگه رخسارِ خندانِ تراگل ز چیدن بیش می‌گردد گلستانِ ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 31

نیست ممکن رام‌کردن چشمِ جادوی تراسایه می‌بوسد زمین از دور، آهوی ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 47

می‌گدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد رامی‌کند از آب عریان، دشنهٔ فولاد را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 49

چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشک‌اندود راآه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 51

نیست حاجت دیده‌بان حسنِ عتاب‌آلود رادور باش از خود بود حسن حجاب‌آلود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 61

نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور راکس نترسانده است از رطلِ گران مخمور را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 67

مُهرِ خاموشی کند کوته‌زبان تقریر رااین سپر دندانه می‌سازد دمِ شمشیر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 74

نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس رانبضِ من بندِ زبان گردید جالینوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 80

نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش راشکوه‌ای از تلخکامی نیست دوراندیش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 81

از صفای دل نباشد حاصلی درویش رانان به خون تر می‌شود صبحِ صداقت‌کیش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 87

غنچه‌سان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش راپرهٔ قفلِ خموشی کن زبانِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 88

حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 111

دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 118

غوطه در گُل داده بود اندیشهٔ دنیا مرانالهٔ نی شد دلیلِ عالمِ بالا مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 120

عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مراآهوان از چشم نگذارند صیاد مرا

Saib TabriziGhazal1 min