Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن
Ghazal 6051عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدنبی گره چون موجه آب بقا خواهم شدن
Ghazal 6087مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکنچشم خونبار مرا همکاسه طوفان مکن
Ghazal 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من
Ghazal 6116نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من
Ghazal 6119پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من
Ghazal 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برونگوهر ما سفته از گنجینه می آید برون
Ghazal 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون
Ghazal 6196عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن
Ghazal 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن
Ghazal 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون
Ghazal 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن
Ghazal 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن
Ghazal 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن
Ghazal 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن
Ghazal 6342به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخربه جز سیاهی دل موی را خضاب مکن
Ghazal 6364چند ای دل غمین به مداران گریستن؟عیب است قطره قطره ز دریا گریستن
Ghazal 6397دل می برد ز قند مکرر کلام مننی می کند به ناخن شکر کلام من
Ghazal 6403شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من
Ghazal 6409هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن
Ghazal 6416صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان
Ghazal 6434اشکی که از ندامت ریزند باده خوارانشیرازه نشاط است چون رشته های باران
Ghazal 6435دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهانامروز خوش قماشی ختم است بر صفاهان
Ghazal 6438ای خطت رهنمای سوختگانلب لعلت دوای سوختگان
Ghazal 6472از کدامین باغ سوزد عاشق شیدای تو؟پیش یکدیگر نظربازند سر تا پای تو
Ghazal 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازوپوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو
Ghazal 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تودر آب هم نگون ننماید مثال تو
Ghazal 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تومه در کمند کاکل عنبرفشان تو
Ghazal 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه توشد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو
Ghazal 6585به من شد نرم آن نامهربان آهسته آهستهبلی کم زور می گردد کمان آهسته آهسته