Ghazal 3576

هرکه پوشد نظر از کام به منزل بروددایم آواره بود هرکه پی دل برود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3582

از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3590

از ریاضت دل اگر آینه پرداز شودچون صدف مخزن چندین گهر راز شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3632

اگر از سنگ رگ سنگ برون می‌آیدریشه غم ز دل تنگ برون می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3644

نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3645

درد می را به من خاک نشین بگذاریداز پی خیر بنایی به زمین بگذارید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3648

در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3651

حسن آن روز که تشریف حیا می پوشیدعشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3652

پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3689

به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردددل از نظاره روی تو آب می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3707

ز شکوه گر لبم آن گلعذار می‌بنددکه ره به گریهٔ بی‌اختیار می‌بندد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3710

ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3714

نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3717

نشاط عالم فانی ملال می‌آردچو لاله دل سیهی رنگ آل می‌آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3723

کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3724

اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3728

ز چهره تو بهشت آب و تاب برداردز جلوه تو قیامت حساب بردارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3779

شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3785

اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3787

به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3790

دم مسیح دل دردمند ما نخورداگر هلاک شود بازی دوا نخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3791

ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3828

به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟که زهر ازان مژه های سیاه می ریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3830

ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3832

به گرد گریه من ابر درفشان نرسدبه آه حسرت من برق خوش عنان نرسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3836

زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3871

خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3884

کجاست می که مرا شیرگیر گردانددماغ خشک مرا جوی شیر گرداند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3889

به زیر چرخ مقوس که جاودان ماندکدام تیر شنیدی که در کمان ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3900

فسردگان که اسیر جهان اسبابندبه چشم زنده دلان نقش پرده خوابند

Saib TabriziGhazal1 min