Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از دل هرآنچه خاست دل آن را مکان بوداز گوش نگذرد سخنی کز زبان بود
Ghazal 4251کی یاد زلفش از دل بی کینه می روداز یاد طفل کی شب آدینه می رود
Ghazal 4256چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود
Ghazal 4277دل روشن از ریاضت بسیار میشودآهن ز صیقل آینهرخسار میشود
Ghazal 4298از خط گرفته آن مه تابان نمی شوداین مور بار دست سلیمان نمی شود
Ghazal 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهدآیینه را به دست پریشان نفس دهد
Ghazal 4348پروای خط آن غنچه مستور نداردشکرخبر از قافله مور ندارد
Ghazal 4353صبح ازل این طرف بنا گوش نداردشام ابد این زلف سیه پوش ندارد
Ghazal 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد
Ghazal 4356آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد
Ghazal 4377از طوطی من روی سخن رنگ برآورداین آینه را حرف من از زنگ برآورد
Ghazal 4378گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآوردنتوان در دل را به گل وسنگ برآورد
Ghazal 4405خوش وقت گروهی که در اندیشه یارندچون کعبه روان روی به دیوار ندارند
Ghazal 4406داغی که مرا بر دل دیوانه گذارندشمعی است که بر تربت پروانه گذارند
Ghazal 4418سوز دل عاشق ز تماشا ننشینداز باد بهار آتش سوداننشیند
Ghazal 4421تامنزل من بادیه بیخبری بودهر موج سرابم به نظر بال پری بود
Ghazal 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید
Ghazal 4457شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب داردخون خوردن است کارش تیغی که آب دارد
Ghazal 4467از حلقههای آن زلف، دل صاحبِ نظر شداین مرغِ چشمبسته از دام دیدهور شد
Ghazal 4469چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد
Ghazal 4512سخن کی به جانهای غافل نشیندز دل هر چه برخاست در دل نشیند
Ghazal 4541آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد
Ghazal 4576هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟
Ghazal 4586کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهارپر برآرد لنگر تمکین درایام بهار
Ghazal 4587بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار
Ghazal 4590دل به آن زلف چلیپا می کشد بی اختیاررشته مجنون به سودامی کشد بی اختیار
Ghazal 4598حسن از چشم نظربازان شود شاداب ترچهره گل راکند شبنم به آب وتاب تر
Ghazal 4630چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگرمی کنم محراب خود از طاق ابروی دگر
Ghazal 4633میشود از درد و داغ عشق دلها دیدهوردر بهاران میشود از لاله صحرا دیدهور
Ghazal 4635تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهرهمچو غواصان نمی گردد گرانبار گهر