Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاددیده ما در بهشت از روی گندم گون فتاد
Ghazal 2315حسن خواهد رفت و داغت بر جگر خواهد نهادخواهد آمد خط و قانون دگر خواهد نهاد
Ghazal 2319کشتی دریاییای دیدم دلم آمد به یادحال دور افتادگان ساحلم آمد به یاد
Ghazal 2326آب شد دل تا به آن شیرین شمایل راه بردخواب در ره کی کند هر کس به منزل راه برد؟
Ghazal 2330عشق اول ناتوانان را به منزل می بردخار و خس را زودتر دریا به ساحل می برد
Ghazal 2331از فسون عالم اسباب خوابم میبردپیش پای یک جهان سیلاب خوابم میبرد
Ghazal 2339تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذردزندگی در سنگ خارا چون شرارم بگذرد
Ghazal 2355هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد
Ghazal 2361هر که در دنیای فانی زاد عقبی جمع کردقسمت امروز خورد و دل ز فردا جمع کرد
Ghazal 2367خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کردتار و پود هستیم را رشته آمال کرد
Ghazal 2375تا عبیر افشانی زلف ترا نظاره کردنکهت پیراهن یوسف گریبان پاره کرد
Ghazal 2381آه سردی ناتوانان را به فریاد آوردباد چون شیر این نیستان را به فریاد آورد
Ghazal 2382کوه را چون ابر، حکم او به رفتار آوردریگ را چون سبحه، ذکر او به گفتار آورد
Ghazal 2415تا تو رفتی عالم روشن به چشمم تار شدباده بی غش به جامم شربت بیمار شد
Ghazal 2418جذبه شوق تو هر کس را گریبان گیر شدهر سر مو بر تنش در قطع ره شمشیر شد
Ghazal 2440زلف چون قلاب او آب از دل آهن کشدریشه جوهر برون زآیینه روشن کشد
Ghazal 2443عشق یکسان ناز درویش و توانگر میکشداین ترازو سنگ و گوهر را برابر میکشد
Ghazal 2460هر که در زنجیر آن مشکین سلاسل ماند ماندعقده ای کز پیچ و تاب زلف در دل ماندماند
Ghazal 2463مال رفت از دست و چشم خواجه در دنبال مانداز دو صد خرمن، تهی چشمی به این غربال ماند
Ghazal 2465بدعت برگرد سرگشتن گر از پروانه مانددور گردیها زمعشوق از من دیوانه ماند
Ghazal 2466از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نمانددر قفس از جوش گل از بهر بلبل جا نماند
Ghazal 2494خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدنداصلشان چون بود از گل، خرج آب و گل شدند
Ghazal 2528مطربی خواهم که مست از نغمه سازم کندهر قدر کز خویش افتم دور آوازم کند
Ghazal 2549مست ناز من ز ساغر تا لبی تر میکنداز لب میگون دو چندان می به ساغر میکند
Ghazal 2564گر چنین نشو و نما آن نخل موزون میکندسرو را بار خجالت بید مجنون میکند
Ghazal 2598نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنندکز می گلرنگ صاحب آبرویم می کنند
Ghazal 2599سالکان خودنما قطع بیابان می کنندو اصلان چون آسمان در خویش جولان می کنند
Ghazal 2609اهل همت خرده خود پیش درویشان نهندمایه داران مروت گنج در ویران نهند
Ghazal 2625تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بودتا به زانو پایم از خواب گران در سنگ بود
Ghazal 2630شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بودآسمان از صبح محشر دفتری وا کرده بود