Ghazal 1428

از زمین اوج گرفته است غباری که مراستایمن از سیلی موج است کناری که مراست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1445

هر که از درد طلب شکوه کند نامردستعشق دردی است که درمان هزاران دردست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1477

ناله سوخته جانان به اثر نزدیک استدست خورشید به دامان سحر نزدیک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1485

برق خاشاک گنه، روزه تابستان استدود این آتش جانسوز به از ریحان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1494

نمک عشق در آب و گل درویشان استحاصل روی زمین در دل درویشان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1503

مانع مستی غفلت دل هشیار من استپادشاه شب من دیده بیدار من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1516

بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1520

که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1539

دل شب وصل تو از صبح مکدر شده استعیش من تلخ ازین قند مکرر شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1540

خاطر از سبحه و زنار مکدر شده استریسمان بازی تقلید مکرر شده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1548

نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده استکه نظرها به تماشای تو پیوسته شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1550

از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1563

ترجمان دل صاحب نظران خاموشی استحجت ناطق کامل هنران خاموشی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1566

نغمه‌ها گرچه مخالف بود، آواز یکی استپرده هر چند که بسیار شود، ساز یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1583

خلوت آینه را طوطی غمازی هستهر کجا روی نهادیم سخنسازی هست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1593

آه کز اهل محبت اثری پیدا نیستزآنهمه سوخته جانان شرری پیدا نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1604

یک نکوروی ندیدم که گرفتار تو نیستنیست در مصر عزیزی که خریدار تو نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1610

با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیستگل این باغچه را رنگ وفاداری نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1619

از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشتنتوان پنبه چنین از سر مینا برداشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1623

اگر آیینه دل نور و صفایی می داشتدر نظر چهره خورشید لقایی می داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1627

شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشتعرق شمع ز پیراهن مهتاب گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1633

چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟مور از ملک سلیمان چه تواند دریافت؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1640

پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفتبرق در خرمنم از شعله آواز گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1643

هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفترفت از دست و رگ خواب فراغت نگرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1645

که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟که شور در دل و جان مشوشم انداخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1650

بتان که صید به نیرنگ می‌نمایندتکباب آتش بیرنگ می‌نمایندت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1665

هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1670

نهال شمع ز سبزی ازان برومندستکه دایم از پر پروانه برگ پیوندست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1672

به حرف سرد نصیحت زوال ما بندستهلاک شمع به یک سیلی صبا بندست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1675

درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست

Saib TabriziGhazal1 min