Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از زمین اوج گرفته است غباری که مراستایمن از سیلی موج است کناری که مراست
Ghazal 1445هر که از درد طلب شکوه کند نامردستعشق دردی است که درمان هزاران دردست
Ghazal 1477ناله سوخته جانان به اثر نزدیک استدست خورشید به دامان سحر نزدیک است
Ghazal 1485برق خاشاک گنه، روزه تابستان استدود این آتش جانسوز به از ریحان است
Ghazal 1494نمک عشق در آب و گل درویشان استحاصل روی زمین در دل درویشان است
Ghazal 1503مانع مستی غفلت دل هشیار من استپادشاه شب من دیده بیدار من است
Ghazal 1516بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است
Ghazal 1520که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است
Ghazal 1539دل شب وصل تو از صبح مکدر شده استعیش من تلخ ازین قند مکرر شده است
Ghazal 1540خاطر از سبحه و زنار مکدر شده استریسمان بازی تقلید مکرر شده است
Ghazal 1548نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده استکه نظرها به تماشای تو پیوسته شده است
Ghazal 1550از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است
Ghazal 1563ترجمان دل صاحب نظران خاموشی استحجت ناطق کامل هنران خاموشی است
Ghazal 1566نغمهها گرچه مخالف بود، آواز یکی استپرده هر چند که بسیار شود، ساز یکی است
Ghazal 1583خلوت آینه را طوطی غمازی هستهر کجا روی نهادیم سخنسازی هست
Ghazal 1593آه کز اهل محبت اثری پیدا نیستزآنهمه سوخته جانان شرری پیدا نیست
Ghazal 1604یک نکوروی ندیدم که گرفتار تو نیستنیست در مصر عزیزی که خریدار تو نیست
Ghazal 1610با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیستگل این باغچه را رنگ وفاداری نیست
Ghazal 1619از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشتنتوان پنبه چنین از سر مینا برداشت
Ghazal 1623اگر آیینه دل نور و صفایی می داشتدر نظر چهره خورشید لقایی می داشت
Ghazal 1627شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشتعرق شمع ز پیراهن مهتاب گذشت
Ghazal 1633چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟مور از ملک سلیمان چه تواند دریافت؟
Ghazal 1640پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفتبرق در خرمنم از شعله آواز گرفت
Ghazal 1643هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفترفت از دست و رگ خواب فراغت نگرفت
Ghazal 1645که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟که شور در دل و جان مشوشم انداخت
Ghazal 1650بتان که صید به نیرنگ مینمایندتکباب آتش بیرنگ مینمایندت
Ghazal 1665هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است
Ghazal 1670نهال شمع ز سبزی ازان برومندستکه دایم از پر پروانه برگ پیوندست
Ghazal 1672به حرف سرد نصیحت زوال ما بندستهلاک شمع به یک سیلی صبا بندست
Ghazal 1675درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست