Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیستگل این باغچه را رنگ وفاداری نیست
Ghazal 1615هیچ کس غیر تو در پرده بینایی نیستحسن مستور ترا جز تو تماشایی نیست
Ghazal 1619از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشتنتوان پنبه چنین از سر مینا برداشت
Ghazal 1623اگر آیینه دل نور و صفایی می داشتدر نظر چهره خورشید لقایی می داشت
Ghazal 1627شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشتعرق شمع ز پیراهن مهتاب گذشت
Ghazal 1633چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟مور از ملک سلیمان چه تواند دریافت؟
Ghazal 1637هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفتبر سر خشت عناصر دو سه جولان زد و رفت
Ghazal 1640پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفتبرق در خرمنم از شعله آواز گرفت
Ghazal 1643هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفترفت از دست و رگ خواب فراغت نگرفت
Ghazal 1645که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟که شور در دل و جان مشوشم انداخت
Ghazal 1650بتان که صید به نیرنگ مینمایندتکباب آتش بیرنگ مینمایندت
Ghazal 1665هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است
Ghazal 1670نهال شمع ز سبزی ازان برومندستکه دایم از پر پروانه برگ پیوندست
Ghazal 1672به حرف سرد نصیحت زوال ما بندستهلاک شمع به یک سیلی صبا بندست
Ghazal 1675درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست
Ghazal 1676ازان به خاطر من ترک کار دشوارستکه بار دوش توکل شدن به دل بارست
Ghazal 1715سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است
Ghazal 1718زمین ز جلوه قربانیان گلستان استبریز خون صراحی که عید قربان است
Ghazal 1729بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است
Ghazal 1742هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است
Ghazal 1750نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است
Ghazal 1752ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است
Ghazal 1802ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست
Ghazal 1866در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست
Ghazal 1870بیداری سیاه دلان عین غفلت استخوابی که نیست از سر غفلت، عبادت است
Ghazal 1882خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست
Ghazal 1884آن را که در وطن لب نانی میسرستسی شب ز ماه عید سرایش منورست
Ghazal 1885سرچشمه نشاط دل پاک گوهرستتا دل شکفته است، سخن تازه و ترست
Ghazal 1918در زیر تیغ یار که سرها در او گم استداریم حیرتی که نظرها در او گم است
Ghazal 1929نقش حصیر نیست که بر پیکر من استشهباز اوج فقرم و این شهپر من است