Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نیست جز غفلت مرا از عمر بی حاصل به دستاز دل روشن ندارم غیر مشتی گل به دست
Ghazal 1223دل به خون در انتظار وعده جانان نشستبر سر آتش به تمکین این چنین نتوان نشست
Ghazal 1253خط سبز از صفحه عارض ستردن خوب نیستآیه حرمت به آب تیغ شستن خوب نیست
Ghazal 1272کوری خود گر نبینند اهل دنیا دور نیستهیچ کوری در مقام و مسکن خود کور نیست
Ghazal 1279چهره گل چون بناگوش تو شبنم پوش نیستخط ریحان چون خط سبز تو بازیگوش نیست
Ghazal 1284صحبت تردامنان با حسن یک دم بیش نیستیک دو ساعت در گلستان عمر شبنم بیش نیست
Ghazal 1296غافلان را احتیاج باده گلرنگ نیستخواب چون افتاد سنگین حاجت پاسنگ نیست
Ghazal 1304چشم شبنم محرم رخسار گلفام تو نیستبوسه را رنگی ز لبهای می آشام تو نیست
Ghazal 1306یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیسترحم در سر کار مژگان بلاجوی تو نیست
Ghazal 1318سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیستزینت آزادمردان غیر روی تازه نیست
Ghazal 1326شورش سودای ما افلاک را معمور داشتپر نمک بود این نمکدان تا سر ما شور داشت
Ghazal 1328لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشتموج دریا دیده را نتوان به ساحل بازداشت
Ghazal 1331از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشتاز غم عالم مرا هم عشق فارغبال داشت
Ghazal 1344ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشتاین گناه سهل، بر انگشت پیچیدن نداشت
Ghazal 1362از سودا آفرینش دل مکدر بازگشتبا دهان خشک ازین ظلمت سکندر بازگشت
Ghazal 1372چون قلم مد حیات من به قیل وقال رفتهستی بی مغز من در وصف خط وخال رفت
Ghazal 1380زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفتسبزه بیگانه آخر این گلستان را گرفت
Ghazal 1388وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفتدرد این میخانه را سرجوش می باید گرفت
Ghazal 1390خط گل روی عرقناک ترا در بر گرفتروی این دریای گوهرخیز را عنبر گرفت
Ghazal 1399تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفتاشک گرم از دیده خورشید غلطیدن گرفت
Ghazal 1428از زمین اوج گرفته است غباری که مراستایمن از سیلی موج است کناری که مراست
Ghazal 1445هر که از درد طلب شکوه کند نامردستعشق دردی است که درمان هزاران دردست
Ghazal 1477ناله سوخته جانان به اثر نزدیک استدست خورشید به دامان سحر نزدیک است
Ghazal 1485برق خاشاک گنه، روزه تابستان استدود این آتش جانسوز به از ریحان است
Ghazal 1488از گرانخوابی ما عمر سبک جولان استلنگر کشتی ما بال وپر طوفان است
Ghazal 1503مانع مستی غفلت دل هشیار من استپادشاه شب من دیده بیدار من است
Ghazal 1512شوق را شهپر توفیق سبکباری توستراه نزدیک فنا، دور ز خودداری توست
Ghazal 1513هر که دارد نظری واله زیبایی توستحلقه دام تو از چشم تماشایی توست
Ghazal 1517هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟دم شمشیر فنا جاده این راه است
Ghazal 1540خاطر از سبحه و زنار مکدر شده استریسمان بازی تقلید مکرر شده است