Ghazal 5641

بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالمسایه خود را به زمین می کشد از دنبالم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5643

شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلممنقش پا، سوخته آید به نظر چون قلمم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5648

چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنمهر چند انجام ندارد ز چه آغاز کنم؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5675

خواب سنگینی از افسانه غفلت داریمقطره ای چشم از آن ابر مروت داریم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5676

چشم امید به مژگان تر خود داریمروی خود تازه به آب گهر خود داریم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5680

ما لب خشک قناعت لب نان می دانیمدست شستن ز طمع آب روان می دانیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5682

چند در پرده دل باده گلنار زنیمای خوش آن روز که می بر سر بازار زنیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5684

چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیمبه که پیمانه خود از سر منصور کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5687

نوبهارست بیا روی به میخانه کنیممغز را از می گلرنگ پریخانه کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5690

مختلف چند ازین پرده نیرنگ شویمپرده بردار که تا جمله یک آهنگ شویم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5693

گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمامبه شوره زار مرا صرف گشت آب تمام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5694

به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمامفغان که خرمن من گشت خرج آه تمام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5706

منم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5713

به جرم این که متاع هنر بود بارمیکی ز گرد کسادی خوران بازارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5720

کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5728

منم که فیض شراب از کتاب می گیرمبه همت از گل کاغذ گلاب می گیرم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5733

مرا که گفت که دست از عنان یار کشمکشد رقیب رکاب و من انتظار کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5741

منم که قیمت یاقوت داغ می دانمسرشک را گهر شبچراغ می دانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5743

ستاره سوخته آتشین عذارانمچو داغ لاله سیه روز نوبهارانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5753

ز خط طراوت رخسار یار می بینمصفای آینه را از غبار می بینم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5755

به سرمگی سوی آن خاک پا نمی بینمبه چشم کم طرف توتیا نمی بینم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5764

شدند جمع دل و زلف از آشنایی همشکستگان جهانند مومیایی هم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5766

کجاست باده که ناموس را به آب دهموداع هوش کنم، عقل را جواب دهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5776

چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویمکه من به دست قضا این طریق می پویم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5778

از سردی جهان لب گفتار بسته امچون بلبل خزان زده منقار بسته ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5781

روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده امنقش مراد از آینه گل ندیده ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5788

هر چند از گهر صدف آسا لبالبمنتوان به تیغ ساختن از هم جدا لبم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5791

تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتمخون در دل از شکست خریدار داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5793

از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5798

با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدمتا پرده دار خرده راز نهان شدم

Saib TabriziGhazal1 min