Ghazal 6769

ز عاشق حرف درد و داغ پرس، از دل چه می‌پرسیحدیث راه بسیار است از منزل چه می‌پرسی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6772

ازان پیچیده ام همچو صدا در ظرف خاموشیکه نتواند نهاد انگشت کس بر حرف خاموشی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6780

خودآرا را برابر می کند با خاک خودبینیحنای شهپر پرواز طاوس است رنگینی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6787

نمی باید ترا مشاطه ای بهر خودآراییبه صحرا می روی، از خانه آیینه می آیی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6813

کوش تا دل به تماشای جهان نگذاریداغ افسوس بر آیینه جان نگذاری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6814

بیخبر شو ز جهان گر خبری می گیریچون گل از پوست برآ گر ثمری می گیری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6820

غوطه در خاک زند دل ز گریبان کسیناله در خون تپد از شوخی مژگان کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6821

خارخاری به دل افتاده ز مژگان کسیکه نپیچیده نگاهش به رگ جان کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6822

آنچه من یافتم از چهره زیبای کسیبه دو عالم ندهم ذوق تماشای کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6828

می وصل تو به کم حوصله ها ارزانینشائه خون جگر باد به ما ارزانی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6833

دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنیکوری دیو هوا، پر ز پریزاده کنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6834

تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنیپنجه در پنجه آن زلف چلیپا نکنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6841

بی حجابانه به آغوش کجا می آیی؟که به صد ناز در اندیشه ما می آیی؟

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6847

تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتیز خویش مرحله ای پیشتر نمی افتی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6853

اگر نسیم سحرگاه مهربان بودیز بوی گل قفسم رشک گلستان بودی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6860

مآل تیغ زبان نیست غیر سربازیبه زیر تیغ کنی چند گردن افرازی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6870

گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگیدمید صبح و تو چون سبزه در ته سنگی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6878

به محفلی که رخ از باده لاله زار کنیچه خون که در دل بی رحم روزگار کنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6880

چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟چرا به عالم بی منتها سفر نکنی؟

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6881

برون نیامده از خویشتن سفر نکنیز خویش تا نبری راه عشق سرنکنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6895

از مردمان اگر چه کناری گرفته ایاین گوشه را برای شکاری گرفته ای

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6900

با زهر چشم خنده هم‌آغوش کرده‌ایبادام تلخ را چه شکرپوش کرده‌ای؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6914

ای زلف مشکبار تو از رحمت آیتیوز لعل آبدار تو کوثر روایتی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6922

حیف است حرف عشق ز ما نشنود کسیبوی گل از نسیم صبا نشنود کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6924

تیغ تو در نیام کند قطع زندگیاز آب ایستاده که دید این برندگی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6931

چند از بهار عشق قناعت به خس کنی؟در آشیانه عیش به یاد قفس کنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6937

هرگاه رخ ز باده عرقناک می کنیهر سینه ای که هست ز دل پاک می کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6940

لنگر درین خراب برای چه می کنی؟در راه سیل خواب برای چه می‌کنی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6944

چندان به خضر ساز که از خود بدر شویکز خود برون چو خیمه زدی راهبر شوی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6953

خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داریفریاد ازان چشم سیاهی که تو داری

Saib TabriziGhazal1 min