Ghazal 1137

سر گران با عقل آن طرف کلاهم کرده استپاکباز از هوش آن چشم سیاهم کرده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1138

خلق، دشوار جهان را بر من آسان کرده استتازه رویی بر من آتش را گلستان کرده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1139

تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟بید مجنون گیسوی ماتم پریشان کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1151

ابر رحمت با دل و دست گهربار آمده استچشم پل روشن، که آب امسال سرشار آمده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1161

آسمان از شور دلهای کباب آسوده استکوه تمکین خم از جوش شراب آسوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1204

زیر پای سرو چون آب روان غلطیدنی استگل به تردستی ز عکس تازه رویان چیدنی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1208

هر که دل در غمزه خونریز آن جلاد بسترشته جان بر زبان نشتر فصاد بست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1234

توبه نتوان کرد از می تا شراب ناب هستاز تیمم دست باید شست هر جا آب هست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1235

حسن را در هر لباسی دیده بان در کار هستدر بساط گل ز شبنم دیده بیدار هست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1239

شوق چون ریگ روان منزل نمی داند که چیستموج این دریا لب ساحل نمی داند که چیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1241

دیده های شرمگین، دیدن نمی داند که چیستدست خواب آلود، گل چیدن نمی داند که چیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1248

نیست چشمی کز فروغ روی او پر آب نیستبخل در سرچشمه خورشید عالمتاب نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1250

سنگ راهی شوق را چون چشم سنگین خواب نیستراه پیما را براقی چون دل بیتاب نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1268

حسن عالمسوز او را ساغری در کار نیستچهره خورشید را روشنگری در کار نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1269

چهره گلرنگ را پیمانه ای در کار نیستنرگس مخمور را میخانه ای در کار نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1276

حسن را جز چشم حیران، دست دامنگیر نیستعکس را پای سفر ز آیینه تصویر نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1280

هیچ باری از سبو بر دوش اهل هوش نیستهر که از دل بار بردار گران بر دوش نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1291

موج آب زندگی جز پیچ و تاب عشق نیستسوزد از لب تشنگی هر کس کباب عشق نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1327

تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشتپیچ و تاب من شکوه جوهر شمشیر داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1334

آن لب نو خط غباری از دل ما برنداشتآب خضر از دل سیاهی فکر اسکندر نداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1357

کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشتتا سر مژگان رسید، از صد محیط خون گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1358

از سر خاک شهیدان یار خوش سنگین گذشتاز محیط آتشین نتوان به این تمکین گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1361

روزگار ما به غفلت از تن آسانی گذشتعمر ما چون چشم قربانی به حیرانی گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1366

هر که خود را یافت، دولت در کنار خویش یافتحاصل روی زمین را در غبار خویش یافت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1367

از جهان تلخ نتوان با درشتی کام یافتکز زبان چرب، تشریف شکر بادام یافت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1368

لفظ معنی شد، در آن تنگ دهن مأوا نیافتخرده گل آب شد، در غنچه او جا نیافت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1370

گرچه از بیداد خسرو زین جهان فرهاد رفتدولت او هم به اندک فرصتی بر باد رفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1376

زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفتروزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1386

حیف خود با آه گرم از آسمان باید گرفتآتشی تا هست زور این کمان باید گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1398

خانه دل روشنی از دیده روشن گرفتزنده دل را کرد در گور آن که این روزن گرفت

Saib TabriziGhazal1 min