Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
جوهر شمشیر غیرت پیچ وتاب از من گرفتموج این دریای ساکن اضطراب از من گرفت
Ghazal 1410دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویختدامن از هر چه کشیدم به گریبان آویخت
Ghazal 1415فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاستاشرف آنجاست که آن سرو خرامان آنجاست
Ghazal 1416نه خط از چهره آن آینه سیما برخاستکه درین آینه، جوهر به تماشا برخاست
Ghazal 1429کار سرجوش کند درد ایاغی که مراستپر طاوس بود پای چراغی که مراست
Ghazal 1433دل بی صبر به طوفان بلا رهبر ماستبال موج خطر از کشتی بی لنگر ماست
Ghazal 1434عشرت روی زمین در دل ویرانه ماستخلوت سینه پر آه، پریخانه ماست
Ghazal 1446دل ازان نخل به امید ثمر خرسندستگره جبهه خوبان، گره پیوندست
Ghazal 1448خواجه بیتاب در اظهار زر و مال خودستنعل طاوس در آتش ز پر و بال خودست
Ghazal 1457لاله رویی که ازو خار مرا در جگرستبرگریزان دل و باغ و بهار نظرست
Ghazal 1458سنگ در دیده ارباب بصیرت گهرستخاک در پله میزان قناعت شکرست
Ghazal 1459راز من نقل مجالس ز صفای گهرستهمچو آیینه مرا هر چه بود در نظرست
Ghazal 1464شکوه از گردش گردون ز بصیرت دورستگوی چوگان قضا در حرکت مجبورست
Ghazal 1466سفر پر خطر عشق نه از تدبیرستصد طلسم است درین ره، که یکی زنجیرست
Ghazal 1467ساحل بحر پر آشوب فنا شمشیرستمد بسم الله دیوان بقا شمشیرست
Ghazal 1468معنی از لفظ سبکروح فلک پروازستلفظ پرداخته بال وپر این شهبازست
Ghazal 1475از دل خونشده ام چهره جانان داغ استاز کباب تر من آتش سوزان داغ است
Ghazal 1481آنچنان بلبل من واله و حیران گل استکه شکاف قفسم چاک گریبان گل است
Ghazal 1484بزم عالم ز دل خون شده ما گرم استمجلس عیش به یک شیشه صهبا گرم است
Ghazal 1506نفس سوخته شمع سر بالین من استمهر خاموشی من جام جهان بین من است
Ghazal 1508تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است
Ghazal 1526خط سبزی که به گرد لب جانان گشته استپی خضرست که بر چشمه حیوان گشته است
Ghazal 1528هر که از قافله کعبه جدا افتاده استکارش از راهنمایان به خدا افتاده است
Ghazal 1530آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده استبرق در خانه ام از نور چراغ افتاده است
Ghazal 1541نه همین دل ز لب لعل تو پر شور شده استکه جگرگاه بدخشان ز تو ناسور شده است
Ghazal 1543از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده استباده پیش آر که قانون طرب ساز شده است
Ghazal 1545دل به یک آه سراسر رو مژگان شده استمغز این نافه به یک عطسه پریشان شده است
Ghazal 1549از تب رشک تو خورشید هلالی شده استطوبی از غیرت سرو تو خلالی شده است
Ghazal 1557گل اگر پرده نشین است چه جای گله است؟خار این بادیه در پرده صد آبله است
Ghazal 1568در غم و شادی ایام مرا حال یکی استفصل هر چند کند جامه بدل سال یکی است