Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چگونه پیش رخ نازک تو آه کنمدلم نمیدهد این صفحه را سیاه کنم
Ghazal 5750دلم ز پاسِ نفس تار میشود، چه کنموگر نفس کشم افگار میشود، چه کنم
Ghazal 5751اگر به روی تو بار دگر نظاره کنمچو صبح زندگی خویش را دوباره کنم
Ghazal 5752صفای روی ترا از نقاب میبینمبه ماه مینگرم آفتاب میبینم
Ghazal 5754چو عکس چهره خود در پیاله می بینمخزان در آینه برگ لاله می بینم
Ghazal 5757کجاست جذبه عشقی که بر کنار رومبه گوشه ای بنشینم به فکر یار روم
Ghazal 5761درین جهان نشود حال آن جهان معلومکه مغز را نتوان کرد از استخوان معلوم
Ghazal 5769به دوست پی زدل خونچکان خود بردیمبه کعبه راه هم از آستان خود بردیم
Ghazal 5770ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریمهمان چو سرو به آزادگی گرفتاریم
Ghazal 5771چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریمبه دیده خار ز اندیشه خزان داریم
Ghazal 5773به جای باده اگر در پیاله آب کنیمز تنگ حوصلگی مستی شراب کنیم
Ghazal 5775ز بوستان تو عشق بلند می گویمچو شبنم از گل روی تو دست می شویم
Ghazal 5779زین نه صدف به روشنی دل گذشته امچون بحر بیکنار ز ساحل گذشته ام
Ghazal 5783از آفتاب رنگ نبازد ستاره امدل زنده از محیط برآید شراره ام
Ghazal 5787هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبمآسوده است از دل بی مدعا لبم
Ghazal 5790دلتنگ از ملامت اغیار نیستمچون گل ، گرفته در بغل خار نیستم
Ghazal 5796امشب به آه سرد ره خواب میزدمدر کوی یار، سیر چو مهتاب میزدم
Ghazal 5797از خاکیان ز صافی طینت جدا شدماز دست روزگار برون چون دعا شدم
Ghazal 5806چشمی به گریه تر نشد از دود آتشمیارب چه بود مصلحت از بود آتشم؟
Ghazal 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشمشد زان رخ گشاده مرا بی حجاب چشم
Ghazal 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغماز کفر و دین و سبحه و زنار فارغم
Ghazal 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنموز برق آه، دیده شیرست روزنم
Ghazal 5831کاری مکن که رو به در آسمان نهمهر تیر ناله ای که بود در کمان نهم
Ghazal 5835طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
Ghazal 5836خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایمدر خارزار بر ورق گل نشسته ایم
Ghazal 5837خرسند با هزار تمنی نشسته ایمبا صد هزار درد تسلی نشسته ایم
Ghazal 5838ما از امیدها همه یکجا گذشته ایماز آخرت بریده ز دنیا گذشته ایم
Ghazal 5839این سطرهای آه که هرجا نوشتهایماز روی آن دو زلف چلیپا نوشتهایم
Ghazal 5842ما شمع را به شهپر خود، سر گرفتهایمدایم ز شیشه پنبه به لب برگرفتهایم
Ghazal 5848ما توبه را به طاعت پیمانه برده ایممحراب را به سجده بتخانه برده ایم