Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر سر دنیا نداری تاجدار عالمیگر به دل بیرونی از عالم سوار عالمی
Ghazal 6718جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنییوسف از چه برنمی آید ز بی پیراهنی
Ghazal 6730صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شویسرمپیچ از ترک سر تا صاحب افسر شوی
Ghazal 6744تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟همان بهتر که خرج این جهان مختصر گردی
Ghazal 6748ز مطلب در حجابی تا نظر بر مدعا دارینگردی آشنای خویش تا یک آشنا داری
Ghazal 6756ز شیرینی عتاب او شکرخندست پنداریزبان در کام او بادام در قندست پنداری
Ghazal 6758فروغ زندگانی برق شمشیرست پندارینفس عمر سبکرو را پر تیرست پنداری
Ghazal 6759ز وحشت چرخ بر من حلقه دام است پنداریزمین از تنگ میدانی لب بام است پنداری
Ghazal 6762مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداریکه پیدا کم شود در پرده های خواب بیداری
Ghazal 6770فلک یک حلقه چشم است اگر صاحب نظر باشیتویی آن چشم را مردم اگر روشن گهر باشی
Ghazal 6771چون طفلان کس به هر افسانه تا کی واکند گوشی؟کند پرپنبه غفلت اگر پیدا کند گوشی
Ghazal 6774حجاب جسم را از پیش جان بردار ای ساقیمرا مگذار زیر این کهن دیوار ای ساقی
Ghazal 6779اگر چه دارد از الفاظ چندین ترجمان معنیبه معنی همچنان گنگ است با چندین زبان معنی
Ghazal 6781به این پستی فراز چرخ جای خویش می خواهیسر افلاک را در زیر پای خویش می خواهی
Ghazal 6783درون دل بود یار از جهان گل چه میخواهی؟گهر در سینه بحرست از ساحل چه میخواهی؟
Ghazal 6784به ظاهر گر به چشمم ای سمن سیما نمی آییبه خواب من چرا در پرده شبها نمی آیی؟
Ghazal 6788ز خوبان قامت جانان علم باشد به یکتاییالف را هیچ حرفی برنمی آرد ز رعنایی
Ghazal 6789شنیدم بلبل خود را ستایش کرده ای جاییمیان عندلیبان دگر افتاده غوغایی
Ghazal 6796تا رخ از باده گلرنگ برافروختهایجگر لالهعذاران چمن سوختهای
Ghazal 6798دست اگر در کمر راهبر دل زده ایبی تردد به میان دامن منزل زده ای
Ghazal 6799طعمه مور شوی گرچه سلیمان شدهایزال می گردی اگر رستم دستان شدهای
Ghazal 6801در کدامین چمن ای سرو به بار آمدهای؟که ربایندهتر از خواب بهار آمدهای
Ghazal 6817نیست پروای بهارم، من و کنج قفسیکه برآرم به فراغت ز ته دل نفسی
Ghazal 6825سینه باغی است که گلشن شود از خاموشیدل چراغی است که روشن شود از خاموشی
Ghazal 6827قطره را بحر نماید سفر یکرنگیذره خورشید شود از اثر یکرنگی
Ghazal 6835از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینیکه خدابین نشود دیده هر خودبینی
Ghazal 6838خاک شو خاک ازان پیش که بر باد رویبندگی پیشه خود ساز که آزاد روی
Ghazal 6840غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهیبه کف طفل نوآموز گلستان ندهی
Ghazal 6842رخ برافروخته دیگر به نظر میآییاز شکار دلگرم که دگر میآیی؟
Ghazal 6846مباش معجب و خودبین که در بلا افتیمبین در آینه بسیار کز صفا افتی