Ghazal 1261

عشقبازی کار هر حلاج دعوی دار نیستهر کمانی در خور طاق بلنددار نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1277

فکر جانسوز مرا یک نقطه بی انداز نیستیک سپند بزم من بی شعله آواز نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1282

حاصل دنیای فانی جز غم و تشویش نیستمد عمر جاودانش آه حسرت بیش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1283

آه مظلومان برون آید ز لب بی اختیارناوک دلدوز را آسودگی در کیش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1286

آسمان در چشم ما دود و بخاری بیش نیستسر به سر روی زمین مشت غباری بیش نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1314

پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیستمصرع پیچیده زلف این قدر پیچیده نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1322

غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیستچشم خواب آلود نرگس گوش بر افسانه نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1324

زان لب شیرین که در هر گوشه صد فرهاد داشتبوسه ای برد از میان ساغر که صد فریاد داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1332

تا دل از یاد تو می در ساغر اندیشه داشتهر حبابی را که می دیدم پری در شیشه داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1338

جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشتدین و ایمان را به هیچ آن نامسلمان برنداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1339

یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشتموجه مطلق عنان ما غم ساحل نداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1347

در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشتبی توقف می تواند از سر دنیا گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1349

می توان با همت سرشار از دنیا گذشتموج با این شهپر توفیق از دریا گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1350

همچو برق از عالم اسباب می باید گذشتزین خراب آباد چون سیلاب می باید گذشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1355

می توان از گلشن فردوس دست افشان گذشتاز تماشای بناگوش بتان نتوان گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1362

از سودا آفرینش دل مکدر بازگشتبا دهان خشک ازین ظلمت سکندر بازگشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1373

هر که عبرت حاصل از اوضاع دنیا کرد و رفتیوسف خود را درین بازار پیدا کرد و رفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1381

دامن فرصت دل بیتاب نتواند گرفتمشت خاکی پیش این سیلاب نتواند گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1388

وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفتدرد این میخانه را سرجوش می باید گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1408

غزالان را ز وحشت باز دارد دیدن چشمتبه چرخ آرد زمین را چون فلک گردیدن چشمت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1417

قد موزون تو روزی که به جولان برخاستهر که را بود دلی، از سر ایمان برخاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1441

پیش من ثابت و سیار فلک مرغوب استخرده گل همه در دیده بلبل خوب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1461

هر که مست است درین میکده هشیارترستهر که از بیخبران است خبردارترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1480

سبزی نه فلک از چشم گهربار دل استآب این مزرعه از دیده بیدار دل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1493

خلوت فکر، پریخانه خاموشان استگفتگو ابجد طفلانه خاموشان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1498

شور شیرین سخنان در به هم آمیختن استسرمه ناله زنجیر ز هم ریختن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1505

شور دریای سخن از دل پر جوش من استقفل گنجینه معنی لب خاموش من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1516

بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1520

که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1532

از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟

Saib TabriziGhazal1 min