Ghazal 691

در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 693

قید عیال، پست کند رای مرد راگهواره تخته بند کند پای مرد را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 698

وادید کرده است به من تلخ، دید رادر رجعت است عادت اعداد، عید را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 706

دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 714

نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 731

از کار رفته دست چو دست سبو مراریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 741

گیرم چگونه زان بت طناز بوسه را؟کز خود کند مضایقه از ناز بوسه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 743

دایم ز نازکی است دل افگار شیشه راخون می چکد مدام ز گفتار شیشه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 746

از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟تیر کج است آیه رحمت نشانه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 748

پروای مرگ نیست گدای برهنه راسیل آب زندگی است سرای برهنه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 758

بیگانگی شده است ز عالم مراد مایادش به خیر، هر که نیفتد به یاد ما!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 759

یاقوت کهربا شود از آه سرد ماایوب را کند کمری، بار درد ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 770

آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ مافانوس گردباد شود بر چراغ ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 771

در سیر و دور می گذرد ماه و سال ماچون گردباد ریشه ندارد نهال ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 775

دل از قضا به دست رضا داده‌ایم ماعمریست تا رضا به قضا داده‌ایم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 777

از جنبش نسیم کرم زنده ایم مازین باد همچو شیر علم زنده ایم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 779

خجلت ز عشق پاک گهر می بریم مااز آفتاب دامن تر می بریم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 784

رنگین تر از حناست بهار و خزان مابر دست خویش بوسه دهد باغبان ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 786

روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 787

بر رو چو برگ گل ندویده است خون ماچون داغ لاله عشق مکیده است خون ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 790

صبح جهان بود نفس غم زدای ماجان تازه می شود زدم جانفزای ما

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 794

ای حسن پرده‌سوز تو برق نقاب‌هاروی عرق‌فشان تو سیل حجاب‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 795

وقت است جوش باده زند لاله زارهامیگون شود ز لاله لب جویبارها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 797

نتوان به بی‌مثال رسید از مثال‌هااز ره مرو به موج سراب خیال‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 802

در زلف مده راه دگر باد صبا رازین بیش ملرزان دل آسوده ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 812

دلگیر کند غنچه من صبح وطن رادر خاک کند کلفت من سرو چمن را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 820

درمانده این جسم نزارست دل مادر سنگ نهان همچو شرارست دل ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 846

فروغی است یکرنگی از گوهر مادل ساده فردی است از دفتر ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 861

از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تابچشم ظاهربین ز بی دردی کند جوهر حساب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 862

حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتابمی دواند ریشه در دل از رگ تلخی شراب

Saib TabriziGhazal1 min