Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مد عمر من چو نی در ناله و زاری گذشتاز تهی مغزی حیاتم در سبکساری گذشت
Ghazal 1364آنچه من برتافتم از درد، مجنون برنتافتاین قدر کوه گران بر سینه هامون برنتافت
Ghazal 1382صبر دامان دل بیتاب نتواند گرفتسد آهن پیش این سیلاب نتواند گرفت
Ghazal 1383جای جام باده را تریاک نتواند گرفتخاک جای آب آتشناک نتواند گرفت
Ghazal 1384آه سرم در تو ای آتش عنان خواهد گرفتخون بلبل را خوان از گلستان خواهد گرفت
Ghazal 1389در خرابات مغان منزل نمیباید گرفتچون گرفتی، کین کس در دل نمیباید گرفت
Ghazal 1395خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفتدیو از دست سلیمان عاقبت خاتم گرفت
Ghazal 1396عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفتخون خود را ازان لب شکرشکن خواهم گرفت
Ghazal 1397از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفتدست خود بوسید هر کس دامان پاکان گرفت
Ghazal 1404سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقتگر شبی خواهی شدن مهمان ما وقت است وقت
Ghazal 1409بر دلم نیست غباری ز سیه کاری بختقانعم با دل بیدار ز بیداری بخت
Ghazal 1413تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟دلم از کار شد آن غمزه پر کار کجاست؟
Ghazal 1439صیقل روح و طباشیر جگر مهتاب استجام شیری که برد دل ز شکر مهتاب است
Ghazal 1442میوه و تخم و گل عالم امکان پوچ استسر به سر دانه این مزرع ویران پوچ است
Ghazal 1447مستی حسن، هم از ساغر سرشار خودستباده لعلیش از لعل گهربار خودست
Ghazal 1454از شکر چاشنی ناله نی بیشترستاینقدر حسن گلوسوز کجا با شکرست؟
Ghazal 1456در ره عشق که در هر قدمش صد خطرستدیده آبله را هر مژه از نیشترست
Ghazal 1460در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرستمی دهد هر که ازین راه خبر، بیخبرست
Ghazal 1462لب لعلت ز می ناب رباینده ترستچشم مخمور تو از خواب رباینده ترست
Ghazal 1463به تماشای تو از هر مژه راه دگرستهر بن موی کمینگاه نگاه دگرست
Ghazal 1469زاده بد گهر از پاک گهر ممتازستمگس سگ ز مگسهای دگر ممتازست
Ghazal 1470چون به حیرت زدگان است مرا روی سخنطرف صحبت من صورت دیوار بس است
Ghazal 1472خواب و بیداری آن نرگس مخمور خوش استاین سرایی است که در بسته و معمور خوش است
Ghazal 1473ای که قصدت ز سفر یار صداقت کیش استآه ازین راه درازی که ترا در پیش است
Ghazal 1474نوبهار خط آن غنچه دهن در پیش استدل مجروح مرا سیر ختن در پیش است
Ghazal 1491کوثر زنده دلی چشم تر مردان استدل پر آبله درج گهر مردان است
Ghazal 1492دل پر داغ گلستان سحرخیزان استنفس سوخته ریحان سحرخیزان است
Ghazal 1497کلک من شعله برجسته این نه لگن استشمع من باعث دلگرمی هفت انجمن است
Ghazal 1501عشق سرمایه تسکین دل زار من استخانه پرداز جهان خانه نگهدار من است
Ghazal 1507دخل و تحسین بجا باعث احیای من استهر که را درد سخن هست مسیحای من است