Ghazal 105

از بلندی مانع گردش شود افلاک راگر زمین بیرون دهد آسودگان خاک را

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 147

زلف را نبود سرانجامی که می‌باید مراخط مگر سامان دهد دامی که می‌باید مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 149

ترا که برق بلا خوشه چین خرمن نیستخبر ز حال من و تنگدستی من نیست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 154

ز اهل سخن مپرس مقام سخن کجاستحسن غریب را که شناسد وطن کجاست؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 183

روی دل این خسته به آن چشم سخنگوستچون عقده مرا چشم به آن گوشه ابروست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 183

تر نسازد گریه های ابر نیسانی مراجوهر دیگر بود در گوهرافشانی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 185

خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مراسیل نتواند ز جا کندن ز سنگینی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 189

کاوش مژگان او از بس که دست انداز کردصفحه آیینه را چون سینه شهباز کرد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 195

من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟این مرا بس کز رهش گردی به چشم من رسد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 213

می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 214

می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 217

ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زندگریه گرم من آتش در گلستان می زند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 223

سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه راشد شکستن باعث آبادی این ویرانه را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 238

خوش آن آزاده کز منت به خاطر بار نگذارداگر از پا درآید پشت بر دیوار نگذارد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 250

حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ماگردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 260

مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟غیر پیکانش که می داند زبان زخم ما؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 262

با طلب مطلوب را همخانه می یابیم مانور شمع از جبهه پروانه می یابیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 278

خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 324

در آن زلف سیه دل‌های خونین می‌شود پیدادرین سنبلستان آهوی مشکین می‌شود پیدا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 367

لب یاقوت او تا داد از خط عرض لشکر راحصاری کرد در گرد یتیمی آب گوهر را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 374

آب بر آتش هر بی سر و پا افشاندچون رسد نوبت ما، دست به ما افشاند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 384

عشقبازان چو جلای نظر پاک دهندمنصب برق جهانسوز به خاشاک دهند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 420

بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن راکه بیم راه گم کردن نمی باشد تپیدن را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 422

تا عشق هست ناله به فریاد می رسدتا هست آتشی مدد باد می رسد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 485

آرزو چند به هر سوی کشاند ما را؟این سگ هرزه مرس چند دواند ما را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 501

در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویشدر وطن هر که سبکبار نماید خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 532

حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهممرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 534

پیش قضا طلسم ز تدبیر بسته ایمسد شکر به رهگذر شیر بسته ایم

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 536

چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟شور صد بزم بود در لب خاموش مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 541

وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران راکه زر و سنگ تفاوت نکند میزان را

Saib TabriziGhazal1 min