Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از بلندی مانع گردش شود افلاک راگر زمین بیرون دهد آسودگان خاک را
Ghazal 147زلف را نبود سرانجامی که میباید مراخط مگر سامان دهد دامی که میباید مرا
Miscellaneous poem 149ترا که برق بلا خوشه چین خرمن نیستخبر ز حال من و تنگدستی من نیست
Miscellaneous poem 154ز اهل سخن مپرس مقام سخن کجاستحسن غریب را که شناسد وطن کجاست؟
Miscellaneous poem 183روی دل این خسته به آن چشم سخنگوستچون عقده مرا چشم به آن گوشه ابروست
Ghazal 183تر نسازد گریه های ابر نیسانی مراجوهر دیگر بود در گوهرافشانی مرا
Ghazal 185خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مراسیل نتواند ز جا کندن ز سنگینی مرا
Miscellaneous poem 189کاوش مژگان او از بس که دست انداز کردصفحه آیینه را چون سینه شهباز کرد
Miscellaneous poem 195من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟این مرا بس کز رهش گردی به چشم من رسد
Ghazal 213می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟
Ghazal 214می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟
Miscellaneous poem 217ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زندگریه گرم من آتش در گلستان می زند
Ghazal 223سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه راشد شکستن باعث آبادی این ویرانه را
Miscellaneous poem 238خوش آن آزاده کز منت به خاطر بار نگذارداگر از پا درآید پشت بر دیوار نگذارد
Ghazal 250حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ماگردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما
Ghazal 260مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟غیر پیکانش که می داند زبان زخم ما؟
Ghazal 262با طلب مطلوب را همخانه می یابیم مانور شمع از جبهه پروانه می یابیم ما
Ghazal 278خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما
Ghazal 324در آن زلف سیه دلهای خونین میشود پیدادرین سنبلستان آهوی مشکین میشود پیدا
Ghazal 367لب یاقوت او تا داد از خط عرض لشکر راحصاری کرد در گرد یتیمی آب گوهر را
Miscellaneous poem 374آب بر آتش هر بی سر و پا افشاندچون رسد نوبت ما، دست به ما افشاند
Miscellaneous poem 384عشقبازان چو جلای نظر پاک دهندمنصب برق جهانسوز به خاشاک دهند
Ghazal 420بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن راکه بیم راه گم کردن نمی باشد تپیدن را
Miscellaneous poem 422تا عشق هست ناله به فریاد می رسدتا هست آتشی مدد باد می رسد
Ghazal 485آرزو چند به هر سوی کشاند ما را؟این سگ هرزه مرس چند دواند ما را؟
Ghazal 501در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویشدر وطن هر که سبکبار نماید خود را
Miscellaneous poem 532حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهممرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم
Miscellaneous poem 534پیش قضا طلسم ز تدبیر بسته ایمسد شکر به رهگذر شیر بسته ایم
Ghazal 536چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟شور صد بزم بود در لب خاموش مرا
Ghazal 541وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران راکه زر و سنگ تفاوت نکند میزان را