Ghazal 633

بهار شد که ببندند در گلستان راشکوفه پنبه شود گوش باغبانان را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 661

محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 677

بلبل نمی شود به قفس از چمن جدافانوس، شمع را نکند ز انجمن جدا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 773

هرگز تهی ز خون جگر نیست جام ماداغ است آفتاب ز ماه تمام ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 780

دل را ز قید جسم رها می کنیم مااین دانه را ز کاه جدا می کنیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 793

دستی که شد به گردش پیمانه آشنادیگر نشد به سبحه صد دانه آشنا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 811

ما نبض شناس رگ جانیم جهان راآیینه اسرار نهانیم جهان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 817

بر چرخ محیط است فروغ نظر ماساحل دل دریاست ز آب گهر ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 819

در قلزم می همچو حباب است دل مااز خانه به دوشان شراب است دل ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 852

ای فکر تو نقشبند جان‌هایک حلقه ذکرت آسمان‌ها

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 853

ای حسن تو برق خانمان‌هاعشق تو دلیل آسمان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 878

از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتابتا مگر آید به چشم خلق رنگین آفتاب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 909

غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خوابشتر گسسته مهارست و ساربان در خواب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 915

تا گل ز عکس عارض او چیده است آبدر چشمه از نشاط نگنجیده است آب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 961

خال یا در گوشه چشم است یا کنج لب استاز مکان ها دزد را دایم کمینگه مطلب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 972

دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1002

باده مرد افکن من معنی روشن بس استساغر و مینای من کلک و دوات من بس است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1012

با کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش استبا دهان خشک مردن، بر لب دریا خوش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1013

گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش استگر زبان گویا نباشد، دست گویا هم خوش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1025

با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1027

از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل استرشته جان را به زور خود گسستن مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1073

دیده شبنم گر از روی گلستان روشن استچشم گریان من از رخسار جانان روشن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1130

دست ما در بند چین آستین افتاده استورنه آن زلف از رسایی بر زمین افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1152

بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1159

هر غباری گرده چابک سواری بوده استهر سر خاری خدنگ جان شکاری بوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1187

صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1190

قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای استروزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1270

شسته ام از چشمه مه رو به آبم کار نیستشیر مست ماهتابم با شرابم کار نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1320

در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیستگرد را دست تصرف بر درون شیشه نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1392

گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفتموج خون زنگ از دل افلاک خواهد بر گرفت

Saib TabriziGhazal1 min