Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بهار شد که ببندند در گلستان راشکوفه پنبه شود گوش باغبانان را
Miscellaneous poem 661محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی
Ghazal 677بلبل نمی شود به قفس از چمن جدافانوس، شمع را نکند ز انجمن جدا
Ghazal 773هرگز تهی ز خون جگر نیست جام ماداغ است آفتاب ز ماه تمام ما
Ghazal 780دل را ز قید جسم رها می کنیم مااین دانه را ز کاه جدا می کنیم ما
Ghazal 793دستی که شد به گردش پیمانه آشنادیگر نشد به سبحه صد دانه آشنا
Ghazal 811ما نبض شناس رگ جانیم جهان راآیینه اسرار نهانیم جهان را
Ghazal 817بر چرخ محیط است فروغ نظر ماساحل دل دریاست ز آب گهر ما
Ghazal 819در قلزم می همچو حباب است دل مااز خانه به دوشان شراب است دل ما
Ghazal 852ای فکر تو نقشبند جانهایک حلقه ذکرت آسمانها
Ghazal 853ای حسن تو برق خانمانهاعشق تو دلیل آسمانها
Ghazal 878از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتابتا مگر آید به چشم خلق رنگین آفتاب
Ghazal 909غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خوابشتر گسسته مهارست و ساربان در خواب
Ghazal 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آبدر چشمه از نشاط نگنجیده است آب
Ghazal 961خال یا در گوشه چشم است یا کنج لب استاز مکان ها دزد را دایم کمینگه مطلب است
Ghazal 972دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست
Ghazal 1002باده مرد افکن من معنی روشن بس استساغر و مینای من کلک و دوات من بس است
Ghazal 1012با کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش استبا دهان خشک مردن، بر لب دریا خوش است
Ghazal 1013گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش استگر زبان گویا نباشد، دست گویا هم خوش است
Ghazal 1025با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است
Ghazal 1027از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل استرشته جان را به زور خود گسستن مشکل است
Ghazal 1073دیده شبنم گر از روی گلستان روشن استچشم گریان من از رخسار جانان روشن است
Ghazal 1130دست ما در بند چین آستین افتاده استورنه آن زلف از رسایی بر زمین افتاده است
Ghazal 1152بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است
Ghazal 1159هر غباری گرده چابک سواری بوده استهر سر خاری خدنگ جان شکاری بوده است
Ghazal 1187صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است
Ghazal 1190قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای استروزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است
Ghazal 1270شسته ام از چشمه مه رو به آبم کار نیستشیر مست ماهتابم با شرابم کار نیست
Ghazal 1320در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیستگرد را دست تصرف بر درون شیشه نیست
Ghazal 1392گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفتموج خون زنگ از دل افلاک خواهد بر گرفت