Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بودشاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود
Ghazal 2669ساغر می دور از آن لبها اگر یک دم شودخط به گرد ساغر می حلقه ماتم شود
Ghazal 3045مرا اسباب عشرت از دل دیوانه میخیزدشراب و مطرب و معشوق من از خانه میخیزد
Ghazal 3140شدم آسوده تا از دیده اشک لاله رنگ آمدنهادم پشت بر دیوار تا پایم به سنگ آمد
Ghazal 3372جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورددل ما آب ز هر چاه زنخدان نخورد
Ghazal 3447نمک صبح در آن است که خندان باشدبخیه ظلم است به زخمی که نمایان باشد
Ghazal 3708زبان شِکوهٔ ما لعل یار میبنددلب پیاله دهان خمار میبندد
Ghazal 3762فروغ روی تو چون از نقاب می گذردعرق ز پیرهن آفتا می گذرد
Ghazal 3892به زلف سنبل وخط بنفشه کی پیچممرا که ذوق پریشانی دماغ نماند
Ghazal 4003ز ماه نو سفرم تا خبر نمی آیدحضور خاطر من از سفر نمی آید
Ghazal 4058آن راکه چشم مست تو بی اختیارکردآسوده اش ز پرسش روز شمار کرد
Ghazal 4103از شب نشین هند دل من سیاه شدعمرم چو شمع در قدم اشک وآه شد
Ghazal 4112از هیچ کس سپهر خجالت نمی کشدآیینه گرفته کدورت نمی کشد
Ghazal 4268خلوت ز گفتگوی دو تن انجمن شوداز خامشی هزار زبان یک سخن شود
Ghazal 4269آن آفتاب رو چو خریدار من شودگوهر سپند گرمی بازار من شود
Ghazal 4285دستی ز روی لطف برآری چه میشود؟ما را اگر به ما نگذاری چه میشود؟
Ghazal 4527از ناله نی هر کس هشیار نمی گردداز صور قیامت هم بیدارنمی گردد
Ghazal 4790بگیر جام هلالی ز رخ نقاب اندازز رعشه سنگ به مینای آفتاب انداز
Ghazal 4797که را به گوشه گلخن کشیده اند امروز؟که شعله ها همه گردن کشیده اند امروز
Ghazal 4799بیا و تازه کن ایمان به نوبهار امروزکه شد قیامت موعود آشکار امروز
Ghazal 4815از خود برون نیامده دیوانه ام هنوزمشغول خاکبازی طفلانه ام هنوز
Ghazal 5055گردون که زهر می چکد از روی شکرشخون نقابدار بود شیر مادرش
Ghazal 5576شکوه حسن را از دورباش ناز می دانمعیار عشق را از لرزش آواز می دانم
Ghazal 5586تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمیبینمکه زیر پا نبیند یار و من بالا نمیبینم
Ghazal 5611به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتماز دل خم به پریخانه مینا رفتم
Ghazal 5695به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته امبه بوی گل چو نسیم از بهار ساخته ام
Ghazal 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستموگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم
Ghazal 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنمبرخود زیاده از همه کس ناز می کنم
Ghazal 5886آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیمشمشیر برق بر جگر مور می زنیم
Ghazal 5947از جام بیخودی کرد ساقی خداپرستمبودم ز بت پرستان تا از خودی نرستم