Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در آتش است نعل، نسیم بهار رارنگ ثبات نیست گل اعتبار را
Ghazal 705مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز راخط صبح نوبهار بود خواب ناز را
Ghazal 1157آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده استدوری ما غافلان از قرب منزل بوده است
Ghazal 1375دوش آن نامهربان احوال ما پرسید و رفتصد سخن سر کرد، اما یک سخن نشنید و رفت
Ghazal 1443شب هجران دلم از ناله حسرت شادستچه توان کرد که فریاد رسم فریادست
Ghazal 1874خاطر چو خرم است به صهبا چه حاجت است؟دل چون گشاده است به صحرا چه حاجت است؟
Ghazal 2130دل در نظر مردم فرزانه بزرگ استطفلان چه شناسند که دیوانه بزرگ است
Ghazal 2135مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟ای خانه برانداز، ترا خانه کدام است؟
Ghazal 2206تا سپهر کبود سیارستسینه آیینه دار زنگارست
Ghazal 2681تا نگردد محو انجم مهر تابان کی شود؟تا نریزد اشک گردون صبح خندان کی شود؟
Ghazal 3526ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کندبه ازان است که صد میکده آباد کند
Ghazal 3592گل بی خار درین غمکده کم سبز شوددست در گردن هم شادی و غم سبز شود
Ghazal 3864حیات من سخنهای دلنشین باشدغذای من چو صدف گوهر ثمین باشد
Ghazal 3873به زیر چرخ دل شادمان نمیباشدگل شکفته درین بوستان نمیباشد
Ghazal 4147این آهوان که گردن دعوی کشیدهاندخال بیاض گردن او را ندیدهاند
Ghazal 4354بیگانه معنی لب خاموش نداردخالی بود آن ظرف که سرپوش ندارد
Ghazal 4649زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانترکه زخم صبح گشت ازبخیه انجم نمایانتر
Turkic ghazal 16ساقیا مِیدَن رفوقیل چاک بولموش کونلومیقیل بوایسی قان ایلن پیوند اوزلموش کونلومی
Qasida 39بحر طبعم در سخن چون گوهر افشانی کنددر صدف گوهر ز خجلت چهره مرجانی کند
Miscellaneous poem 155ما را بهشت نقد، تماشای دلبرستعمر دوباره سایه بالای دلبرست
Ghazal 171یارب از دل مشرق نور هدایت کن مرااز فروغ چشم خورشید قیامت کن مرا
Ghazal 236چهره ات بال سمندر می کند آیینه راخنده ات دامان گوهر می کند آیینه را
Miscellaneous poem 240گه تبسم از لبش، گاهی سخن گل می کندفتنه ای هر دم ازان کنج دهن گل می کند
Ghazal 271شیوه های چشم او را در نظر داریم مامو به مو زان جنبش مژگان خبر داریم ما
Ghazal 372گلاندامی که میدادم به خون دیده آبش راچسان بینم که گیرد دیگری آخر گلابش را؟
Ghazal 403ز روی لاله گون متراش خط عنبرافشان رامکن زنهار بی شیرازه دلهای پریشان را
Ghazal 462ندارد خواب چشم عاشق دیوانه در شبهانمیافتد ز جوش خویشتن میخانه در شبها
Ghazal 649به کوی عشق مبر زاهد ریایی رامکن به شهر بدآموز، روستایی را
Ghazal 670شکوفه شور فکنده است در گلستانهاشده است خوان زمین گم درین نمکدانها
Ghazal 671اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنهاگرفته ایم اجازت ز باغبان تنها