Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستنکه هم مرکب بود هم توشه، دامن بر کمر بستن
Ghazal 6192خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادنبه گرداب بلا از حلقه جمعیت افتادن
Ghazal 6193به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردنکه گرد راه می باید به رسم ارمغان بردن
Ghazal 6201به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردنبه این عنبر دو عالم را معطر می توان کردن
Ghazal 6214مروت نیست می در پرده، ای رعنا رسانیدنبه یاران خون خوراندن، باده را تنها رسانیدن
Ghazal 6215چه عاجز مانده ای، دامان همت بر کمر می زنبرون از پرده افلاک چون آه سحر می زن
Ghazal 6217ز روی آتشین شمع اگر شد انجمن روشنشبستان جهان گردید ازان سیمین بدن روشن
Ghazal 6220قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کنبیا در سینه من بر مجنون را تماشا کن
Ghazal 6223خدایا قطره ام را شورش دریا کرامت کندل خون گشته و مژگان خونپالا کرامت کن
Ghazal 6229به خاموشی بدل شد نغمه های دلفریب منبه چشم سرمه دار آمد نوای عندلیب من
Ghazal 6235نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از منز گمنامی چه خونها در جگر دارد نگین از من
Ghazal 6236به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ منتماشایی ندارد رنگ از گلگشت باغ من
Ghazal 6251شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرونبه جان خود بگو جانا که از دل کرده ای بیرون؟
Ghazal 6252نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرونازین داغم که می آرد ز شغل بندگی بیرون
Ghazal 6260چند دندان تأمل به جگر افشردن؟چون صدف اشک فرو خوردن و گوهر کردن
Ghazal 6262در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردننتوان غنچه پیکان به نفس وا کردن
Ghazal 6263نیست مقدور علاج غم دنیا کردنگره از جبهه به ناخن نتوان وا کردن
Ghazal 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟تندی سیل به دریا چه تواند کردن؟
Ghazal 6265آه با دیده اختر چه تواند کردن؟دود با روزن مجمر چه تواند کردن؟
Ghazal 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟پای خوابیده چه در خواب تواند دیدن؟
Ghazal 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدنیا ازین زمزمه دلگیر توان گردیدن
Ghazal 6287گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه منپرده چشم غزال است سیه خانه من
Ghazal 6298راز عشق از دل غمناک نیاید بیروندانه سوخته از خاک نیاید بیرون
Ghazal 6304به شکر این که نه ای، ای صراحی از دورانبه پای خم برسان سجده ای ز مخموران
Ghazal 6316گشوده است در فیض رخنه دیواربه باغبان چه ضرورست دردسر دادن؟
Ghazal 6317خوش است مشق قناعت ز بوریا کردنبه خواب، مخمل بی درد را رها کردن
Ghazal 6318ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن
Ghazal 6322مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟
Ghazal 6326مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن
Ghazal 6336بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کنببند در به رخ کاینات و وحدت کن