Ghazal 5733

مرا که گفت که دست از عنان یار کشمکشد رقیب رکاب و من انتظار کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5741

منم که قیمت یاقوت داغ می دانمسرشک را گهر شبچراغ می دانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5743

ستاره سوخته آتشین عذارانمچو داغ لاله سیه روز نوبهارانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5753

ز خط طراوت رخسار یار می بینمصفای آینه را از غبار می بینم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5764

شدند جمع دل و زلف از آشنایی همشکستگان جهانند مومیایی هم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5766

کجاست باده که ناموس را به آب دهموداع هوش کنم، عقل را جواب دهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5776

چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویمکه من به دست قضا این طریق می پویم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5778

از سردی جهان لب گفتار بسته امچون بلبل خزان زده منقار بسته ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5781

روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده امنقش مراد از آینه گل ندیده ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5788

هر چند از گهر صدف آسا لبالبمنتوان به تیغ ساختن از هم جدا لبم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5791

تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتمخون در دل از شکست خریدار داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5793

از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5798

با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدمتا پرده دار خرده راز نهان شدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5800

عمری چو گرد در قدم کاروان شدمتا همچو ناله با جرسی همزبان شدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5802

خط تو ریشه در رگ جان می دواندمخال تو تخم مهر به دل می فشاندم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5803

با درد خشک ساخته ام، از دوا ترمچشم غبار دیده ام، از توتیا ترم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5805

همت بلند نام شد از طبع سرکشمگوگرد احمر خس و خارست آتشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5811

آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5815

از فکر خلق عشق خدا کرد فارغماین درد از هزار دوا کرد فارغم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5817

دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5819

چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنمدستی به دل گذارم و دستی به سر زنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5820

کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟این خون گرم را هدف نیشتر کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5832

دست طمع ز مایده چرخ شسته ایماز جان سخت خود به شکم سنگ بسته ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5841

از زلف یار رنگ دگر برگرفته‌ایممومیم اگر چه نکهت عنبر گرفته‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5844

ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایمگردن چو شیشه بر خط ساغر نهاده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5849

خورشید داغ گوهر عالم‌فروز ماستدریا روان ز چشم خریدار کرده‌ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5851

ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایمپندی که داده اند به ما گوش کرده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5860

مادام را ز دانه صیاد دیده ایمدر صلب بیضه جوهر فولاد دیده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5865

تا واله نظاره آن ماهپاره ایماز خود پیاده ایم و به گردون سواره ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5867

داغی ز عشق بر دل فرزانه سوختیمقندیل کعبه را به صنمخانه سوختیم

Saib TabriziGhazal1 min