Ghazal 5214

داده است بس که سینه صافم جلای اشکگردد به دیده آب مرا از صفای اشک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5226

می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگمی زند پیچ و خم موی بر آذر رگ سنگ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5230

آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگاز جوش لاله شیشه پرباده گشت سنگ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5235

عندلیب ما ندارد تاب استغنای گلمی شود دست و دل ما سرد از سرمای گل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5238

نمی گردند ارباب بصیرت از خدا غافلمحال است این که سوزن گردد از آهن ربا غافل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5242

تو و آوازه خوبی و من و زاری دلتو و بیماری چشم و من و بیماری دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5244

من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغولبادل جمع شوم چون به تو تنها مشغول

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5245

شکوه حسن فزون گردد از لباس جلالشود دو آتشه رنگ بتان ز جامه آل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5246

خمار من نشکست از ایاغ چشم غزالفزود داغ جنونم ز داغ چشم غزال

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5248

نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجلکه خود حساب نمی گردد از حساب خجل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5249

چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دلبه ساق عرش فتد لرزه از تپیدن دل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5255

ازان زمان که ترا دیده در گلستان گلز شبنم است سراپای چشم حیران گل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5261

از سوختن زیاده شود برگ و بار دلچون داغ لاله است درآتش بهار دل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5268

تا چند کشم درد سر از رهگذر دلکو عشق که فارغ شوم از دردسر دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5269

از سرکشی و ناز ندارد سر ما گلسرپیش فکنده است به تقریب حیا گل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5270

مرو بیرون ز عشرتخانه دلکه می می جوشد از پیمانه دل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5279

روی گرم لاله شد برق کتان توبه امسوخت استغفار را گل در دهان توبه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5293

ماه مصرم در حجاب چاه کنعان مانده امشمع خورشیدم نهان در زیر دامان مانده ام

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5296

تا شده است از دوربینی عاقبت‌بین دیده‌امدر ترازوی قیامت خویش را سنجیده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5304

سالها گرد زمین چون آسمان گردیده امتا چنین صافی دل و روشن روان گردیده ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5307

داشت از طفلی جنون جا در دل آواره امبود از سنگ ملامت مهره گهواره ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5319

ساغر می کی بشوید گرد غم از سینه‌امهمچو جوهر ریشه کرده زنگ در آیینه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5320

نیست از گردون غباری بر دل بی‌کینه‌امجلوه طوطی کند زنگار در آیینه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5321

صاف چون صبح است با عالم دل بی‌کینه‌اممی‌توان رو دید از روشندلی در سینه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5324

شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختمخاک یوسف زار شد تا سینه را پرداختم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5325

گفتگوی عشق را من در میان انداختمطرح جوهر من به شمشیر زبان انداختم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5337

شب که آن آیینه رو را در برابر داشتمطالع فغفور و اقبال سکندر داشتم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5347

گر ز خود بیرون کسی فریادرس می‌داشتممی‌کشیدم ناله از دل تا نفس می‌داشتم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5348

گر در اقلیم رضا کاشانه‌ای می‌داشتمدر بهشت نقد اینجا خانه‌ای می‌داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5353

برگ عیش بی خزان در بینوایی یافتمآنچه می جستم ز شاهی در گدایی یافتم

Saib TabriziGhazal1 min