Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش راپردگی ساخت شب دل سیه این آتش را
Ghazal 520چون خم از کوی مغان پای سفر نیست مراگر شوم آب، ازین خاک گذر نیست مرا
Ghazal 523در بیابان طلب، راهبری نیست مراسر پرواز به باد دگری نیست مرا
Miscellaneous poem 531دل را به زلف حسن شمایل نمی دهمتا دل نمی دهند مرا دل نمی دهم
Miscellaneous poem 543دلبستگیی با دل بی کینه نداریمآن روز دل از ماست که در سینه نداریم
Miscellaneous poem 614اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو
Miscellaneous poem 636رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو
Ghazal 638گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را
Miscellaneous poem 643پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنیمی توانی رام لیلی را ز استغنا کنی
Miscellaneous poem 673هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان
Miscellaneous poem 682مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش راوگرنه عشق مسکین چه دارد رونمای او؟
Ghazal 719شد استخوان ز دورِ فلک توتیا مراباری دگر نماند درین آسیا مرا
Ghazal 761دود از نهاد خلق برآرد گزند ماافتد به کار شعله گره از سپند ما
Ghazal 835از بیخودی نمانده است پروای جسم، جان رامستی ز یاد بلبل برده است آشیان را
Ghazal 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را
Ghazal 859باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آبمی شود نور علی نور از فروغ ماهتاب
Ghazal 876از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتابزردرویی می کشد زان روی گلگون آفتاب
Ghazal 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاستتیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست
Ghazal 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟دل ز دعوی شد سیاه آیینه محشر کجاست؟
Ghazal 977عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست
Ghazal 983گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست
Ghazal 991هر نفس دولت طلبکار مقام دیگرستاین همای خوش نشین هر دم به بام دیگرست
Ghazal 992حسن بالادست را هر روزشان دیگرستشعله جانسوز را هر دم زبان دیگرست
Ghazal 1001گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس استدیده کنعانیان را بوی پیراهن بس است
Ghazal 1006گردش پرگار ما را حلقه مویی بس استمرکز سرگشتگی ها خال دلجویی بس است
Ghazal 1014از زمین آرامش و از آسمان جولان خوش استنقطه پا بر جا خوش و پرگار سرگردان خوش است
Ghazal 1035با لب خاموش حفظ آه کردن مشکل استاز گره این رشته را کوتاه کردن مشکل است
Ghazal 1076شبچراغ اهل معنی چشم بیدار من استهمچو اختر در دل شب، روز بازار من است
Ghazal 1077لطف او با دیگران ناز و عتابش بر من استصحبت گرمش به اغیار و کبابش بر من است
Ghazal 1082کعبه عشقم، بلا ریگ بیابان من استزخم شمشیر زبان خار مغیلان من است