Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از حسن خلق رتبه همت زیاده نیستدست و دل گشاده چو روی گشاده نیست
Ghazal 2094هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفتاز تیغ، فیض سایه بال هما گرفت
Ghazal 2103گر در میان هوا چو حبابت نمی گرفتدریا به هیچ و پوچ حسابت نمی گرفت
Ghazal 2118در عالم فانی که بقا پا به رکاب استگر زندگی خضر بود نقش بر آب است
Ghazal 2178در زیر فلک نیست اگر همنفسی هستدر پرده غیب است اگر دادرسی هست
Ghazal 2179هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هستدر هر شکن زلف تو بیت الصنمی هست
Ghazal 2180با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟تقصیر چه و جرم کدام است و خطا چیست؟
Ghazal 2194در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشتلیک از ته دل روی توجه به نشان داشت
Ghazal 2246تا نافه زلف مجلس آراستآهوی حواس، دشت پیماست
Ghazal 2251از وصل صدف گهر گریزان استبر حسن غریب، خانه زندان است
Ghazal 2253لطف بتان جانگدازتر ز عتاب استشبنم این باغ تلختر ز گلاب است
Ghazal 2261غباری بجا از زمین مانده استبخاری ز چرخ برین مانده است
Ghazal 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاجبه آفتاب ز خامی بود ثمر محتاج
Ghazal 2294آفاق را کند به نفش مشکبار صبحباشد بهار عنبر شبهای تار صبح
Ghazal 2295از بس مکدرست درین روزگار صبحاز دل نمی کشد نفس بی غبار صبح
Ghazal 2306مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ
Ghazal 2334وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرداین غبار از خاطر من دامن صحرا نبرد
Ghazal 2345چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کردخضر این ویرانه را تعمیر نتوانست کرد
Ghazal 2357کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کردشد سلیمان هر که دست خود حصار مور کرد
Ghazal 2372گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرداینقدر شد دانه خود را جدا از کاه کرد
Ghazal 2376آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرداز دهان موج بیتابانه صد خمیازه کرد
Ghazal 2397چون ز باد آن زلف چون زنجیر بر هم می خوردعشق را سر رشته تدبیر بر هم می خورد
Ghazal 2399این جواب آن غزل صائب که راقم گفته استتیغ دایم آب در جو دارد و خون می خورد
Ghazal 2477ساده لوحانی که درد خود به درمان داده انددامن یوسف زدست از مکر اخوان داده اند
Ghazal 2479حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کردهاندچشمه آیینه را خسپوش جوهر کردهاند
Ghazal 2518عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند
Ghazal 2521جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کنداشک شبنم بی حجاب از دیده گل سر کند
Ghazal 2600رهنوردانی که چون خورشید تنها می رونداز زمین پست بر اوج ثریا می روند
Ghazal 2605کی به ارباب تجرد مال دنیا می دهند؟آب از سرچشمه سوزن به عیسی می دهند
Ghazal 2614ای خط بیرحم ازان عارض دمیدن زود بودآن گل نشکفته را نادیده چیدن زود بود