Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خاکساری تا دلیل جان آگاه من استمی کند هموار هر چاهی که در راه من است
Ghazal 1085با حجاب جسم خاکی جان روشن دشمن استمغز چون گردید کامل پوست بر تن دشمن است
Ghazal 1090آن که داغ لاله زار از روی آتشناک اوستسینه ما چاک چاک از غمزه بیباک اوست
Ghazal 1100کوه را پای ادب در دامن تمکین ازوستپله ناز بتان سنگدل سنگین ازوست
Ghazal 1105جویبار شیشه با دریای خم پیوسته استکشتی می را چرا ساقی به خشکی بسته است؟
Ghazal 1106تاک بالا دست من بیعت به طوبی بسته استخوشه ام عقد اخوت با ثریا بسته است
Ghazal 1110هر که از داغ تو در دل لاله زاری داشته استدر دل آتش مهیا نوبهاری داشته است
Ghazal 1124سیل در بنیاد تقوی از بهار افتاده استتوبه را آتش به جان از لاله زار افتاده است
Ghazal 1134نه همین آن سنگدل ما را فرامش کرده استمستی دارد که دنیا را فرامش کرده است
Ghazal 1145بوسه از لعلت قدح در چشمه کوثر زده استخنده از تنگ دهانت غوطه در شکر زده است
Ghazal 1160اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده استخوشه پروین ز رنج آسیا آسوده است
Ghazal 1166در بهشت است آن که چشمش از جهان پوشیده استبر سر گنج است پایی کز طلب خوابیده است
Ghazal 1167آن که بزم می پرستان را پریشان چیده استمجلس ارباب دانش را به سامان چیده است
Ghazal 1172دل به سر رفته است تا آن نقش پا را دیده استفرصتش بادا که محراب دعا را دیده است
Ghazal 1178این که روزی بی تردد می رسد افسانه استپنجه کوشش کلید رزق را دندانه است
Ghazal 1180گردش گردون به چشمم گردش پیمانه استعالم از کیفیت حسن تو یک میخانه است
Ghazal 1181هر که غافل را نصیحت می کند دیوانه استخواب غفلت برده را طبل رحیل افسانه است
Ghazal 1192زان قد نازآفرین در هر دلی اندیشه ای استاین نهال شوخ را در هر زمینی ریشه ای است
Ghazal 1213محتسب از عاجزی دست سبوی باده بستبشکند دستی که دست مردم افتاده بست!
Ghazal 1228زلف یار از جلوه خط پریشانی شکستاز غبار لشکر موران سلیمانی شکست
Ghazal 1232شکوه ام آتش زبان گردیده است از خوی دوستآه اگر آبی بر این آتش نریزد روی دوست
Ghazal 1243معنی توفیق غیر از همت مردانه چیست؟انتظار خضر بردن ای دل فرزانه چیست؟
Ghazal 1244شمع فانوس خیال آسمان پیداست کیستشعله جواله این دودمان پیداست کیست
Ghazal 1260پاره های دل گران بر دیده خونبار نیستجای در چشم است آن کس را که بر دل بار نیست
Ghazal 1262افسر زرین سر آزاده را در کار نیستنقش عیب کاسه چینی است چون مودار نیست
Ghazal 1287درگذر زین خاکدان، گرد سپاهی بیش نیستبرشکن افلاک را، طرف کلاهی بیش نیست
Ghazal 1308دلبر از دل نیست غافل، دل اگر آگاه نیستشاه با تخت است دایم، تخت اگر با شاه نیست
Ghazal 1317غیر حسرت رزق من زان حسن بی اندازه نیستفتح باب من ازین میخانه جز خمیازه نیست
Ghazal 1323عشق را دارالامانی چون دل دیوانه نیستگنج را بر دل غبار از صحبت ویرانه نیست
Ghazal 1325بی تو امشب هر سر مویم جدا فریاد داشتهر رگم در آستین صد نشتر فولاد داشت