Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
یاد ایامی که دریای مروت جوش داشتهر صدف یک دامن گوهر، طراز گوش داشت
Ghazal 1353در دلم هرگاه زلف آن پری پیکر گذشتاز سر دریای چشمم موجه عنبر گذشت
Ghazal 1371آنچه از خط یار را بر غنچه مستور رفتکی به تنگ شکر از تاراج خیل مور رفت؟
Ghazal 1393کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفتنافه از ناف غزالان ختن آخر گرفت
Ghazal 1422خط نارسته ازان چهره گلگون پیداستمشک خالص شدن از صافی این خون پیداست
Ghazal 1489خط نارسته که در لعل لب جانان استهمچو زهری است که در زیر نگین پنهان است
Ghazal 1490گرچه رویش ز لطافت ز نظر پنهان استهر که را می نگرم در رخ او حیران است
Ghazal 1494نمک عشق در آب و گل درویشان استحاصل روی زمین در دل درویشان است
Ghazal 1499گریه ابر بهار از دل پر درد من استچهره زرد خزان از نفس سرد من است
Ghazal 1509عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوستعشق سروی است که سرسبزی عالم با اوست
Ghazal 1518عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه استرشته زندگی شعله خس کوتاه است
Ghazal 1571از شناسایی حق لاف زدن، نادانی استقسمت نقش ز نقاش، همین حیرانی است
Ghazal 1609برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیستدولت ابر بهار گذران اینهمه نیست
Ghazal 1618جوش می خشتی اگر از خم صهبا برداشتسقف این میکده را جوش من از جا برداشت
Ghazal 1649فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریختکه جای نغمه شرار از زبان بلبل ریخت
Ghazal 1719ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است
Ghazal 1731شراب کهنه که روشنگر روان من استمصاحب من و پیر من و جوان من است
Ghazal 1769مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی استقماش چهره او با نقاب هر دو یکی است
Ghazal 1806به می طرف شدن آیین هوشیاران نیستبه قلب شعله زدن کار نی سواران نیست
Ghazal 1828هزار حیف که دوران خط یار گذشتشکست رنگ گل و حسن نوبهار گذشت
Ghazal 1845زمانه را گل روی تو در بهار گرفتبهشت را خط سبز تو در کنار گرفت
Ghazal 1848ز نوبهار جهان زینت تمام گرفتشکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت
Ghazal 1873پوشیدن نظر ز جهان عین حکمت استقطع نظر ز خلق کمال بصیرت است
Ghazal 1891پیش کسی که درد به درمان برابرستهر خنده ای به زخم نمایان برابرست
Ghazal 1965آتش به مغزم از می احمر گرفته استاین پنبه از فروغ گهر درگرفته است
Ghazal 1978خال تو ریشه در شکرستان دوانده استاز خط سبز، شهپر طوطی رسانده است
Ghazal 1994ما را ز عشق درد و غم بیکرانه استدریای بیکنار سراسر میانه است
Ghazal 1996ابر بهار گلشن رخسار، آینه استآتش فروز شعله دیدار، آینه است
Ghazal 2019ما گرچه بسته ایم لب از گفتگوی دوستآیینه دار راز نهان است روی دوست
Ghazal 2068از حسن خلق رتبه همت زیاده نیستدست و دل گشاده چو روی گشاده نیست