Ghazal 1893

وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2223

از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2225

موج سراب دنیا، شمشیر آبدارستآبش لعاب افعی، خارش زبان مارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2258

ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاستفتنه با نگاه او گرم هم‌عنانی‌هاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2333

چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2555

شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کندراهرو را منزل نزدیک کاهل می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2703

می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شودمی‌کشد ناموس عالم هرکه آدم می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2863

زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2897

زخاطر ریشه غم دور ساغر بر نمی آردکه صیقل از دل آیینه جوهر بر نمی آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3000

به رغبت با خم زلفش دل بی‌تاب می‌سازدچو آب زندگی با ماهی این قلاب می‌سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3317

هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3686

حجاب پرده چشم پرآب می‌گرددوگرنه دلبر ما بی‌نقاب می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3777

ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرددل پیاده خود را سوار خواهم کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4555

زخم را آماده شو چون شد مساعد روزگارکزکجی بیش است عیب راستی در تیرمار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4666

ناله‌ای از ته دل کرد سپند آخر کارسوخت خود را و برون خوست ز بند آخر کار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4725

از سعی، کار عشق شود خام بیشترپیچد به مرغ بال فشان دام بیشتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4777

دل مکدر ز غم یار نگردد هرگزاز پری شیشه گرانبار نگردد هرگز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4810

باشد ز زلف آن رخ چون لاله بی نیازاز دامن است شعله جواله بی نیاز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4858

از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4888

عقل اگر از سرپرد زاغ جگر خواری مباشمغز اگر بیجا شود آشفته دستاری مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5111

در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5210

کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5227

پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده استمی کند جلوه موج می احمررگ سنگ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5333

شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستماخگر دل زنده ام محتاج دامان نیستم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5396

مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنمنیش بیداری به چشم خواب غفلت می زنم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5550

نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارمندارم هیچ اگر در کف خط آزادیی دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5863

در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6444

روز چگونه شب شود، زلف گشا که همچنینصبح سفید چون شود، خنده نما که همچنین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6819

در سر مرده دلان شور ندیده است کسینفس گرم ز کافور ندیده است کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1798

بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست

Saib TabriziGhazal2 min