Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ما چو صبح از راست گفتاری علم در عالمیممحرم آیینه خورشید از پاس دمیم
Ghazal 5483نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستمبه یک نظاره چشم از روی آتش چون شرر بستم
Ghazal 5486ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستمسر شوریده منصور را بر دار می بستم
Ghazal 5488به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتمبه پای شمع افتادم چو اشک از خویشتن رفتم
Ghazal 5496زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردمندید از برق نی ظلمی که من بر خویشتن کردم
Ghazal 5497نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردمز شر ایمن شدم تا خیرباد آرزو کردم
Ghazal 5530برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارمپری در شیشه از آیینه سیمای دگر دارم
Ghazal 5554نه چون بید از تهیدستی درین گلزار می لرزمکه بر بی حاصلی می لرزم و بسیار می لرزم
Ghazal 5559همان بیگانه ام با خلق هر چند آشنا باشمچو نور دیده در یک خانه از مردم جدا باشم
Ghazal 5561چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشمکه آید در نظرها خشک چون محراب آغوشم
Ghazal 5570نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرممکه چون خورشید تابان من به یک پیمانه سرگرمم
Ghazal 5572اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانمبرآرد صد بهشت جاویدان سر از گریبانم
Ghazal 5595نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویمسفیدی می کند راه فنا از هر سر مویم
Ghazal 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایمقابل منع نگاه در و دیوار نه ایم
Ghazal 5685پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیمعرض خر مهره دجال به عیسی چه کنیم
Ghazal 5724لب خموش و زبان گزیدهای دارمچو بوی گل نفس آرمیدهای دارم
Ghazal 5725درین سفر که توکل شده است راهبرمیکی است نسبت زنار و توشه با کمرم
Ghazal 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشمبه خط رخ تو امان یافت از گزیدن چشم
Ghazal 5747چه دست در خم آن زلف دلنواز کنمبه ناخنی که ندارم چه عقده باز کنم
Ghazal 5748بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنمتأملی که ندارم به کار خویش کنم
Ghazal 5762هوالغفور ز جوش شراب میشنومصریر باب بهشت از رباب میشنوم
Ghazal 5763پیام دوست ز باد بهار میشنومز چاک سینه گل بوی یار میشنوم
Ghazal 5777جنون کجاست که دستی به کار بگشاییمز کار چرخ گره غنچه وار بگشاییم
Ghazal 5780روی سخن ز آینهرویان ندیدهامگاهی ز پشت آینه حرفی شنیدهام
Ghazal 5782سر بر فلک ز همت والا کشیده امتسبیح را ز دست ثریا کشیده ام
Ghazal 5794چون زلف دست بر کمر یار یافتمسر رشته نزاکت ز نار یافتم
Ghazal 5799بی خواست بس که بار دل گلستان شدمبی اعتبار در نظر باغبان شدم
Ghazal 5801موی میان نبود که من همچو مو شدمبیرنگ بود حسن که یکرنگ او شدم
Ghazal 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم
Ghazal 5833از دست رفت فرصت و ما پا شکسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم