Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز جولان نظر مجروح می شد روی نیکویشچسان دل داد خط را کاین چنین استاد بررویش ؟
Ghazal 4979خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟یا به خون چشم سیه کرده عقیق یمنش
Ghazal 4980دلپذیرست چنان پسته شکرشکنشکه رسد پیشتر از گوش به دلها سخنش
Ghazal 4987سرو گلزار بهشت است قد دلجویشلاله باغ تجلی است رخ نیکویش
Ghazal 4988دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیشنشود برق سبکسیر مقید به حشیش
Ghazal 4989درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیشابر ازبخشش دریاست ز دریا درپیش
Ghazal 4991ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویشمی کشد تیغ به سیمای ولی نعمت خویش
Ghazal 5003لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابشمدام می چکد وکم نمی شود آبش
Ghazal 5007چنین که گم شده در زلف پای تا به سرشبه پیچ و تاب توان یافتن مگر کمرش
Ghazal 5011توانگری که نباشد به خبر اقبالشنصیب مردم بیگانه می شود مالش
Ghazal 5024مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیشکه در رکاب نسیم فناست دفتر عیش
Ghazal 5034با صبح روگشاده تر ازآفتاب باشازهر که دم شمرده زند در حساب باش
Ghazal 5048در محفل که راه بیابی گران مباشاز حرف سخت بار دل دوستان مباش
Ghazal 5069خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویشکافر مباد کشته تیغ زبان خویش !
Ghazal 5073تا بی نشان کشم نفسی بر هوای خویشچون گردباد محو کنم نقش پای خویش
Ghazal 5088نریزد اگر آب لطف از جمالشبسوزد دو عالم ز برق جلالش
Ghazal 5089سری را که بالین شود آستانشبود بخت بیدار خواب گرانش
Ghazal 5093حضوری داشتم شب با خیالشکه در خاطر نمی آمد وصالش
Ghazal 5106مهر لب هزره گو پرده آهستگی استپنبه به نرمی کند طفل جرس راخموش
Ghazal 5118ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟
Ghazal 5125می گدازد زین شراب آتشین مینای شمعتا چه با پروانه بیدل کند صهبای شمع
Ghazal 5126آبرو رامی برد از چهره اظهار طمعابر آب روی مردان است گفتار طمع
Ghazal 5154نیست بر آیینه دُردیکشان گرد خلافمیتوان چون جام می دیدن ته دلهای صاف
Ghazal 5160غافلی از دردمندی ای دل بیمار حیفپیش عیسی درد خود را می کنی اظهار حیف
Ghazal 5177به هر طوفانی از جا در نیاید لنگر عاشقشمارد داغ، خورشید قیامت را سر عاشق
Ghazal 5178چه غم ازکار فرو بسته ما دارد عشق؟چون فلک در دل خود آبله ها دارد عشق
Ghazal 5179فتنه روز جزا درته سردارد عشقنمک شور قیامت به جگر دارد عشق
Ghazal 5181آسمان کهنه سبویی است ز میخانه عشقبحر یک قطره تلخی است زپیمانه عشق
Ghazal 5211بر من مریز اشک ترحم به زیر خاکآن دانه نیستم که شوم گم به زیر خاک
Ghazal 5217خامش نمی شوم چو جرس بادهان خشکدارم هزار نغمه تربازبان خشک