Ghazal 177

شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 181

آغاز خط آن شوخ به عشاق رحیم استدر آخر بازار، فروشنده کریم است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 182

جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرااز پی تغییرِ بالین است بیداری مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 196

بی تو بر من شش جهت چون خانه زنبور شدچار دیوار عناصر تنگنای گور شد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 197

تا دل از زلفش جدایی کرد از جان سیر شدنافه تا افتاد دور از ناف آهو پیر شد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 197

گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته رانور می بارد ز سیما این چراغ کشته را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 201

نیست یک جو غم ز بی برگی دل آزاده راتخم خال عیب باشد این زمین ساده را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 208

شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک مانداین گره گلزار را در رشته خاشاک ماند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 207

می کند پامال، تن آخر دل آسوده رامی شود دامن کفن این پای خواب آلوده را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 210

رفت ایام جوانی، شوق در جانم نماندهایهوی عندلیبان در گلستانم نماند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 211

روز قسمت چون ادا فهمی به ابرو داده انددلربایی را به آن چشم سخنگو داده اند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 241

نشأه دیوانگی تکلیف باغم می کندنوبهاران روغن گل در چراغم می کند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 240

گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه رازود خواهد کرد خاکسترنشین آیینه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 241

از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ماچون زمین شور از خود می تراود آب ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 245

صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ماکوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 248

از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 252

در نظر واکردنی گردید طی پرواز ماچون شرر در نقطه انجام بود آغاز ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 255

تا خرام قامت او برد از سر هوش ماپشت بر دیوار چون محراب ماند آغوش ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 257

آهوان را در کمند آورد چشم پاک ماشد چو مجنون دیده ما حلقه فتراک ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 266

ناامیدی بر دهد اشکی که می‌باریم مارزق قانون می‌شود تخمی که می‌کاریم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 269

امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافلکه تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد!

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 276

از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 289

ز دندان ریختن حرص کهنسالان فزونتر شدلب پرشکوه گردد چون صدف خالی ز گوهر شد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 290

ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشدازین گلشن گل آن چیند که دستش زیر سر باشد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 292

رهین منت درمان شدن آسان نمی باشدطلای بی غشی چون درد بی درمان نمی باشد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 293

چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشدکه عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 320

ز سختی های دوران دیده بینا شود پیداشرار زنده دل از آهن (و) خارا شود پیدا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 325

اشک ما آتش حل کرده به دامن دارددانه سوختگان برق به خرمن دارد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 325

هَزاران همچو بلبل هر بهاری می‌شود پیدانواسنجی چو من در روزگاری می‌شود پیدا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 331

قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرددامن دولت جاوید رها نتوان کرد

Saib Tabrizi1 min